Ég skil samt ekki hvernig allir verða æfir af reiði út af honum þegar það sem við komum til með að borga af honum er algert pínöts miðað við það sem kostar að koma íslenska bankakerfinu aftur á lappir. Þar er sukkið.
Til þess erum við að taka hundruð milljarða að láni hjá AGS og vinaþjóðunum, er það ekki?
Skil heldur ekki hvernig menn geta haldið því fram að aðrir en innistæðueigendur hjá æseif þykjast geta sótt verðmæti Landsbankans á undan þeim. Það hljóta að vera skýrar reglur um kröfuröð, er það ekki?
