Tenórþankar

Örfá orð um tónlistarskóla

2012-02-08T20:19:00.002Z

Ég fékk eftirfarandi grein birta í Austurglugganum um daginn:

ÖRFÁ ORÐ UM TÓNLISTARSKÓLA

Enn eru málefni tónlistarskóla á Fljótsdalshéraði í deiglu. Nýlega ákvað fræðslunefnd að flytja Tónlistarskólann á Egilsstöðum úr núverandi húsnæði yfir í grunnskólann. Ætlunin er að byggja á hugmyndum núverandi tónlistarskólastjóra um hvernig skólanum verði komið fyrir þar. Þessar hugmyndir eru reyndar ekki aðgengilegar en mig langar til að leggja nokkur orð í belg varðandi þessa færslu og um tónlistarnám almennt.

MENNTUN

Tónlistarmenntun er ekki ósvipuð annarri menntun. Nemendur fá tækifæri og aðstoð til að þroska hæfileika sína, ná framförum og finna þá fullnægju sem listsköpun kallar fram. Þannig vaxa nemendurnir, eflast við að upplifa árangur erfiðisins og finna til þess stolts að kunna og geta.
Hin íslenska tónlistarskólahefð er sjaldgæft fyrirbæri sem skapar mikil verðmæti. Enda er hún sjálf ómetanleg. Færa má rök fyrir að stuðningur sveitarfélaga við þennan hluta menntunar á Íslandi hafi margborgað sig, jafnvel fjárhagslega, en ekki síst í verðmætum sem engar krónu- og aurastikur geta mælt.
Fremstu tónlistarmenn þjóðarinnar í fengu sína fyrstu tónlistarmenntun í íslenskum tónlistarskólum. Þar fengu þeir útrás fyrir sköpunargleði sína og náðu að læra hvernig æfingin skapar meistarann, hvernig elja og einbeiting hjálpast að við að þróa leikni og ýta undir sköpun.
Nauðsynlegt er að umhverfi nemendanna sé hvetjandi, metnaður einkenni starfið, virðing sé borin fyrir listinni og áhersla sé lögð á framför í náminu.

TÓNLISTARSKÓLINN Á EGILSSTÖÐUM

Kennarar tónlistarskólans þurfa að finnast þeir tilheyra samfélagi, þar sem þeir geta sinnt undirbúningi og samráði, haft sitt afdrep til að skipuleggja starfið og tilheyra stofnun þar sem hver og einn styður við starf kolleganna. Það er því nauðsynlegt tónlistarskóla að hafa umráð yfir húsnæðiskjarna sem þjónar þessum tilgangi. Nemendur á framhaldsskólaaldri stunda nám við tónlistarskóla. Þessir eldri nemendur skólans eru þeim yngri góðar fyrirmyndir. Nemendur á framhaldsstigi eru hvatning þeim sem skemmra eru á veg komnir. Fyrir vikið verða þeir að vera hinum sýnilegir. Það er því mikilvægt að tónlistarskólar séu ekki á víð og dreif um grunnskólabyggingar sveitarfélagsins. Tónlistarskólinn þarf að halda ákveðnu sjálfstæði.

STEFNAN

Góður tónlistarskóli er framsækinn. Hann byggir á styrkri sýn um tónlistarmenntun. Hann sýnir frumkvæði. Hann eltir ekki samfélagið heldur leiðir það. Ef tónlistarskólar landsins hefðu ávallt einungis „svarað eftirspurn“ eftir tónlistarnámi hefði eftirspurnin aldrei orðið til. Við höfum mýmörg dæmi um hvernig góðir tónlistarkennarar mynda eftirspurn. Er þar nærtækast að nefna Keith Reed hér á Fljótsdalshéraði. Vonandi muna flestir eftir hve mikil lyftistöng hann var fyrir tónlistarlíf á Austurlandi. Hvernig margir nemendur hans tóku námið alvarlega, þroskuðust og héldu jafnvel í framhaldsnám í Reykjavík og erlendis. Sem betur fer eru ennþá kennarar á Austurlandi sem bera mikinn metnað í brjósti fyrir hönd nemenda sinna og skólanna. Við þurfum að hlúa betur að þeim og reyna að fanga fleiri.
Til þess þarf að hefja tónlistarskólana til meiri virðingar en nú er. Til þess þarf stefna sveitarfélagsins í málefnum skólanna að vera skýr og svo þarf að tryggja að sveitarfélagið vinni eftir henni. Ég lýsi hér með eftir þeirri stefnu í málefnum tónlistarskóla og þeim hugmyndum sem ákvörðun um flutning Tónlistarskólans á Egilsstöðum var byggð á.

Höfundur er í leyfi sem fulltrúi í fræðslunefnd Fljótsdalshéraðs.

Áramót

2011-12-31T18:39:00.003Z

Þá er maður búinn með 2011. Þetta hefur verið skrítið ár. Síðasta, mjög viðburðaríka þriðjunginn höfum við átt hér í Kanada, mjög spennandi og skemmtilegir en einnig mjög rólegir og afslappandi. Við höfum samt smátt og smátt séð að fjárhagsáætlanir standast ekki, spariféð fljótt að klárast, sem og námsstyrkirnir og bætist hratt við yfirdráttinn. En hverjum er svosem ekki sama, þetta er hverrar krónu virði.

Næsti þriðjungur þar á undan var ekki alveg jafn skemmtilegur. Hann helgaðist mest af sjúkrahússdvöl með dótturina sem lenti í bílslysi í maí. Það er engin ástæða til að rifja það of mikið upp, sem betur fer fór það allt vel að lokum og stelpan hefur náð sér að fullu.

Fyrsti þriðjungur ársins var hins vegar alveg hefðbundinn, vinna, söngur og fjölskyldulíf. Of mikið af því fyrstnefnda á kostnað hins.

Kunningjar og vinir nær og fjær, gleðilegt nýtt ár og takk fyrir það sem er að líða.

Akkuru?

2011-12-15T20:56:00.004Z

Fram er að koma tillaga um að fella niður málið gegn Geir Haarde.

Fyrir mér er það þversögn.

Ef fólkið sem vill gera þetta er visst um að hann eigi enga sök, hví geta þeir ekki bara beðið rólega eftir dómi?

Málið er komið af stað. Er fólk búið að gleyma að fyrir tveimur mánuðum hafnaði Landsdómur að vísa málinu frá? Helst hefði ég viljað að þau fjögur, sem til stóð að ákæra, hefðu öll fengið að verja sig. Það hefði verið affarasælast fyrir þjóðina.

En að snúa núna við, "ég sé ekki þörfina", eins og góður maður sagði einu sinni.

Jólafrí, hvað er nú það?

2011-12-13T06:50:00.004Z

Eitthvað rámar mig í jólin 1997.

Ef ég man rétt, kom ég heim ca 14. desember, eftir einkunnaskil og átti bara eftir að mæta á einn kennarafund, það var ekki einu sinni útskrifað um jól það árið. Þetta var fyrri veturinn okkar í Miðgarði 4, Þorgerður var tveggja ára, við vorum að byrja að leggja drög að húsbyggingu á Egilsstöðum. Við áttum yndislegar þrjár vikur uns ég mætti aftur til vinnu, nokkra daga inn í nýja árið.

Næstu fjórtán jól var ég að vinna. Ekki á aðfangadag eða jóladag eða annan í jólum, né heldur á gamlársdag. Hins vegar yfirleitt á afmælinu hans föður míns, 27. desember og oft á nýársdag, allavega lítinn hluta hans. (Það gerði lítið til, nýársdagur er hvorteðer frekar leiðinlegur dagur, þanneiginn séð.)

En núna er öldin önnur. Ég skilaði síðasta verkefninu í skólanum 7. desember og sé fram á rétt tæpan mánuð (byrja 4. jan) í jólafrí. Þetta er ótrúleg snilld. Fyrstu fimm dagana er ég eiginlega ekki búinn að gera neitt nema sækja jólatré langleiðina inn í Fraser Valley, fara og syngja á singalong tónleikum á Messíasi, skreppa í jólagjafaleiðangur til North Vancouver, elda góðan mat, smakka góðan bjór, bragða aðeins á viskíiinu sem mér var gefið í október, kominn tími á það, og bara tsjilla.

Ljúft.

Næsta ár er það bara back to business. En það er allt í lagi. Margir hafa gaman að því að púsla á jólunum. Stundaskrárgerð er einmitt svoleiðis púsl.

Reima á sig skóna og hita upp

2011-11-27T22:10:00.004Z

Ég er hræddur um að minnihlutinn á þingi sé farinn að reima á sig skóna og búi sig undir upphitun. Þeim verði hleypt inná tæpum tveimur árum fyrr en þeir vonuðust eftir. Dómarinn er með flautuna uppi í sér og línuvörðurinn að græja númeratöfluna sína.

Vinstri stjórnin er að klúðra sjálfri sér út úr höndunum á sér. Hún þyrfti svo sannarlega að fá að nýta tímann sinn almennilega við að hreinsa upp og moka skítinn. Það var vitað mál að þessir flokkar ríða ekki feitum hesti frá næstu kosninum. Áróðursmaskínur sem hamast í fjögur ár hafa áhrif.

Ríkisstjórninni er hins vegar líklega að takast að klúðra sumum sínum stærstu málum, fiskveiðistjórnunarkerfinu og aðildarumsókninni svo einhver séu nefnd.

Smákóngamennska Jóns Bjarnasonar og frekjuköst Sigmundar Ernis og Kristjáns Möller, auk frumvarps um að banna erlendar fjárfestingar á landi, munu að öllum líkindum koma þessari stjórn frá.

Hvernig stendur á því að félagshyggjufólkið, sem ætti manna best að skilja sjónarmið annarra, virða þau og taka tillit til þeirra, klikkar á grundvallaratriðum málamiðlunarinnar og teymir hrunflokkinn og/eða popúlistaflokkinn aftur að völdum?

Nei, nú er bara að bíða og vona að það takist að leysa þessa vitleysu án stjórnarslita, en ég er ekki sérlega bjartsýnn.

Miss Representation

2011-10-14T05:36:00.003Z

Á morgun dembum við Helga og Ruth okkur í bíó að horfa á þessa mynd. Kannski maður skrifi svolítið um hana.

Annars gengur lífið í Burnaby sinn vanagang. Einu sinni í viku er farið í Costco og keypt inn, stelpunum skutlað í skólann á morgnana í þrennu lagi, þ.e. annan hvern morgun, þegar dætur okkar Helgu fara á kóræfingar.

Ég hefði ekki boðið í að hafa kóræfingar kl. 7:30. Það hefðu ekki margir tekið þátt t.d. í FG í slíkum kór... Ég tek svo strætó í skólann a.m.k. þrisvar í viku og einbeiti mér að því að hlusta á fyrirlestrana.

Eiginlega kemur það mér á óvart hvað tungumálið vefst fyrir mér. Það liggur líklega í því að skólafélagarnir eru svo flúent að maður veigrar sér við að tjá sig. Sem veldur því að þegar maður loksins opnar munninn þá vefst manni tunga um tönn.

Svo er orðfærið líka svolítið snúið á stundum. Ég keypti mér aðgang að ordabok.is og nota það óspart, meira að segja í tímum, þegar upp koma orð sem maður hefur ekki á takteinum.

Sem betur fer er liðið (kennararnir og nemendurnir) mjög umburðarlyndir og taka viljann fyrir verkið þegar maður kemur orðunum eitthvað skakkt að hlutunum.

Svo þarf maður að læra almennilega á Apann.

Sambandsleysi og misskilningur

2011-09-28T04:56:00.003Z

Skrýtið með tölvupóstsamskiptin. Við höfum verið í sambandi við kanadíska sendiráðið í London. Fáum ekki svör við tölvupóstum. Ég hef verið í sambandi við vísindasjóð KÍ. Fæ ekki svör við tölvupóstum. Jakob og Helga sækja um vinnu með tölvupósti. Ekkert svar.

Ja, nema þegar hringt var í gær og spurt hvort ég væri faðir Jakobs. Hann hafði sent tölvupóst til að spyrjast fyrir um blaðburð. Hafði ekki getið um aldur sinn.

Jakob sá ekki framtíð í útburði blaða hér. Vinna tvo daga í viku, ca tvær klukkustundir á dag. Laun 6000 kr á mánuði. Það er um 375 kr á tímann. Veit ekki hvað það er mikið miðað við blaðburð á Íslandi. Hræddur um að hér séu laun í lægri kantinum í þessari prófessjón.

Skorður

2011-09-20T23:00:00.003Z

Smátt og smátt fer lífið okkar í Vancouver, (Burnaby, frómt frá sagt), að komast í fastar skorður. Við erum búin að koma okkur upp helstu nauðsynjum, rúm voru auðvitað ofarlega á listanum, en einnig allt mögulegt t.d. í eldhúsið. Skólinn gengur sinn vanagang hjá mér og stelpunum en Helga er enn frekar verkefnalítil. Fer þeim mun oftar út að hlaupa, það er nú bara gott.

Enn gengur illa að fá svör frá London um atvinnuleyfið hennar. Það er hrakfallasaga sem inniheldur týnt ábyrgðarbréf, skemmdan geisladisk, tölvupóstfælinn (og símafælinn) lækni, önuga ráðuneytisstarfsmenn, yndislega sendiráðsstarfsmenn (í kanadíska sendiráðinu á Íslandi), nokkra auka tíuþúsundkalla og milljón innlit í tölvupóshólf. Síðast vissum við af nýjum diski með röntgenmyndum skila sér á áfangastað 8. september s.l. Fengum það staðfest hjá enska póstinum. 12. september kom hins vegar póstur frá London um að enn væri beðið disksins. Við svöruðum um hæl en höfum svo ekkert heyrt.

Jæja, enn eru nokkur grömm eftir í æðruleysitankinum en aðvörunarljósið hefur logað nokkuð lengi.

Skemmtilegust held ég að dvölin hafi verið fyrir (meira) ameríkaníseruðu dóttur mína, Brynhildi. Hámarki nær skemmtunin þegar sjónvarpsseríur (sem áður þurfti að horfa á með einhverri ömurlegri síðu á netinu) byrja upp á nýtt. Í gær var það himym, í kvöld glee og á morgun modern family og á fimmtudaginn big bang theory. Nú er bara horft á þetta á frumsýningartíma, engin bið.

Ég er nokkuð viss um að dæturnar læra jafnmikið eða meira en við fullorðna fólkið af þessari ársdvöl okkar.

Jæja, tíminn byrjar eftir tuttugu mínútur...

Kaliforníuveðri að ljúka í Vancouver

2011-09-11T05:04:00.002Z

Á morgun er líklega síðasti verulega heiti dagurinn hér í Vancouver, þó ekki virðist von á rigningu alveg á næstunni. Við höfum átt góða en nokkuð erfiða daga hér fyrstu vikuna. Það tekur nokkuð langan tíma að draga að sér rúm, stóla, borð, diska, potta, pönnur, sófa, skúringarfötur, óhreinatauskörfu, ostaskera, bíl, mat, krydd, hveiti, sykur, kanil, tölvur, sjónvarp, bankareikninga, hita, rafmagn, gas, farsíma, tölvusamband, sjónvarpssamband, skólatöskur, heftara, gatara, möppur, lök, kodda og maaaaaaargt margt fleira.

Enda erum við ekki komin með allt ennþá.

Skólinn er hafinn og ég er búinn að mæta í einn tíma í hverju fagi. Mögulega þarf ég að skipta um eitt prógramm svo ég geti mögulega klárað þetta nám (í fjarnámi að lokum). Í gær fékk ég kennslu á bókasafnsvefinn og bojóboj, eitthvað hefur nú breyst frá því 1995 þegar ég var síðast í skóla. Refworks mun hjálpa mér með verkefnasmíðina, aðgangur að greinum er óheftur á netinu, meira að segja héðan að heiman. Nú er bara að verða sér úti um snjáðan leisíboj og þá getur maður bara hallað sér aftur og lesið greinarnar, smíðað verkefni og voilá! með einum músarsmelli er kominn APA-stíls heimildaskrá!

Þá er bara að finna réttu greinarnar og setja þær í samhengi...

Viðsjár á peningamarkaði og fasteignabóla í Kína

2011-08-29T19:31:00.003Z

Fyrirsögnin lýsir því sem ég tel aðalástæðu þess að einhver moldríkur Kínverji vill kaupa land á Íslandi. Ætli hann sér að framkvæma allt það sem hann nefnir getur hann gert það án þess að kaupa svo mikið sem fermetra.

Austfirðingar kannast við skýjaborgir af þessu tagi, sem menn setja fram til að komast yfir land.

Eiðar, anyone?

Svo kemur sveitarstjórinn í N-Þingi og spyr hvort ríkið ætli virkilega að setja sig á móti landakaupunum? Ég held að fulltrúar ríkisins eigi að taka manninum fagnandi og bjóða honum að byggja eins marga hótelfermetra og spö og hann langar til. En bíða með landssöluna.

Setji hann landakaupin fram sem skilyrði þess að hann fjárfesti er komin skítalykt af málinu. Svo einfalt er það.

Ástæða þess að menn vilja kaupa land er sú að til langs tíma heldur landið verðgildi sínu, ólíkt pappírum með gylltum stöfum eða húsnæði, t.d. í draugaborgum í Kína.

Afmæli

2011-08-15T19:57:00.002Z

Á morgun held ég síðbúið upp á fertugsafmælið mitt. Allt mitt fólk er komið hingað austur, systkini mín þrjú ætla að syngja eitt stykki tónleika með mér. Við fengum vin hans Óla, Peter Ford píanista til að koma til landsins og spila undir. Alveg frábær náungi.

Í framhaldinu verður svo lítil veisla hérna í lánshúsnæðinu okkar að Sólvöllum 2. Fyrir fólkið mitt. Mér þykir alveg óendanlega vænt um að þau skyldu öll finna tíma (sem var ekkert auðvelt, þetta er upptekið fólk) til að koma og fagna með mér.

Tónleikarnir verða líka hálfgerðir kveðjutónleikar því nú styttist óðum í að við stingum af til Vancouver.

Tímamót - sérstakar tilfinningar

2011-08-07T08:54:00.004Z

Það er ósköp skrítið að hugsa til þess að vera ekki að fara í vinnuna í fyrramálið. Ósköp undarlegt að nú, þegar verið er að gera svo miklar breytingar á skólastarfi í skólanum mínum, skuli ég bara standa á hliðarlínunni og horfa á, stinga svo bara af burt frá öllu saman. Mér segir reyndar svo hugur um að ég láti afleysinguna mína ekki alveg í friði næstu daga, fái a.m.k. að fylgjast með hvernig töflugerðin gengur í þessu breytta umhverfi.

Óvissa framtíðarinnar minnkaði mikið í vikunni, þegar við festum okkur hús fyrir næsta vetur úti í Vancouver. Nú þurfum við ekki að leita okkur að hosteli fyrir fyrstu næturnar, fáum húsið afhent daginn sem við komum út. Við verðum hins vegar að hafa snögg handtök við að verða okkur úti um rúm, a.m.k. dýnur auk allra helstu heimilishjálpartækja, glasa, hnífapara o.s.frv. Skólarnir byrja svo örfáum dögum seinna.

Það er ótrúlega spennandi (en rándýrir) tímar framundan.

Í fyrradag frétti ég af andláti gamals kórfélaga úr MH. Gunnar Hrafn var mikill öðlingur, ljúfur strákur. Hann var ötull talsmaður jafnréttis og hafði sterkar skoðanir á samfélaginu. Fráfall hans er Hallveigu systur minni sérlega sárt, þau voru mjög góðir vinir.

Áminning um að maður verður að gera sér grein fyrir hvað skiptir máli í lífinu, áminning um að nýta tímann sem manni er úthlutað, til góðra verka, til baráttu fyrir réttlætinu en fyrst og fremst til að njóta samvista við þá sem maður elskar.

Heimkomugleði (eða gleðikomuheim?)

2011-07-04T21:20:00.002Z

Í dag er vika síðan Kristján læknir henti okkur út af sjúkrahúsinu. Fengum fréttirnar um ellefuleytið og náðum 14:45 fluginu heim. Á móti okkur tóku tengdó og eldri dóttirin og gleðin var við völd. Ég fékk Brynhildi heim fyrir stórafmælið og meira að segja veðurspáin fyrir Egilsstaði batnaði.

Síðasta vika hefur gengið vel, ja, þangað til á laugardagskvöldið. Brynhildur fékk magakrampa og magaverki sem entust í rúman sólarhring. Læknarnir á Egilsstöðum ómskoðuðu dömuna og sendu á Norðfjörð í stystu mögulegu innlögn, því um það leyti sem við vorum hálfnuð niðureftir var stelpan orðin góð. Fórum heim seinnipartinn í gær en verkirnir komu aftur. Nú fékk parkódín forte að spreyta sig á henni. Það fór frekar vel í hana en alltaf kom helv. verkurinn aftur eftir 3-5 tíma. Stelpan var aðframkomin um ellefuleytið um kvöldið. Loks kom gusa upp úr henni, hún losaði magann og töfrum líkast varð hún algóð. Svaf vel í alla nótt og hefur verið ágæt í allan dag, mánudag.

Ó hvað við vonum að það komi ekki mörg svona köst á næstu dögum og vikum, við þurfum að halda vel á spöðunum út mánuðinn, koma draslinu okkar í geymslu, það dreifist á þrjá staði, upp á háaloft, heim til tengdó og í bílskúrinn hjá mágkonu minni og svila. 1. ágúst verður flutt úr húsinu og leigjendurnir taka við. Í einn mánuð verðum við á hálfgerðum hrakhólum, fáum sumarbústað fyrir okkur.

Spennandi tímar framundan!

Tóbak í apótekum

2011-05-31T00:08:00.003Z

Fussað og sveiað er yfir tillögum Sivjar Friðleifsdóttur um að færa tóbakssölu til apóteka.

Forræðishyggja, er þetta kallað.

Og forræðishyggja er það.

Allir sem mótmæla forræðishyggju (skilyrðislítið) mættu fyrir minn smekk horfa á næstu götuljós. Þau eru nefnilega forræðishyggja.

Við samþykkjum oft þegar haft er vit fyrir okkur.

Okkur finnst bara gott ef umferðarhraði er lækkaður nálægt skólum.

Okkur finnst bara gott að flest fíkniefni eru ólögleg.

Okkur finnst bara gott að sett séu upp varúðarskilti, jafnvel kaðlar, t.d. við bjargbrúnir. (því þar getur fólk farið sér að voða, án þess að skaða neina aðra)

Hver (35 ára og eldri) man ekki eftir því þegar sjálfsagt þótti að reykja í stofum heima hjá fólki?

Hver (40 ára og eldri) man ekki eftir sérstökum reykingaherbergjum t.d. í framhaldsskólum?

Hver (28 ára og eldri) man ekki eftir að hafa farið á skemmtistað og angað eins og reyktur áll daginn eftir og þurft að senda fötin í hreinsun?

Ég hugsa til reykherbergisins í FG á þeim árum sem ég var þar, með hryllingi.

Ég held það hafi verið þegar ég kom upp á annað ár í skólanum að stofunni var lokað og þess í stað gekk maður í gegnum reykjarkóf ef maður hætti sér út undir bert loft í frímínútum.

Fyrir ca 12 árum eða svo var settur upp reykskúr á lóð ME. "Einhvers staðar urðu vondir að vera" var meining okkar skólafólksins. Ég man að Krabbameinsfélagið, með Pétur Heimis og Þuríði Bachmann í broddi fylkingar, kröfðust þess að þessum skúr yrði lokað. Það gekk eftir, þrátt fyrir nokkur önugheit af hálfu skólayfirvalda.

Í dag þykir okkur það hins vegar sjálfsagt. Þeir sem reykja eiga að koma sér af skólalóðinni áður en kveikt er í.

Dagreykingamenn í kennaraliðinu eru varla til, jú einn sem sest upp í bíl sinn og rúntar út af skólalóðinni meðan hann sýgur í sig skammtinn.

Nemendum sem reykja hefur fækkað stöðugt þessi 16 ár sem ég hef verið við skólann.

Þessi mikli áróður og forræðishyggja er að skila árangri. Ég styð þingsályktunartillögu framsóknarmanns, það þykir eflaust saga til næsta bæjar...

Þekkir einhver einhvern sem er sama þótt börnin hans byrji að reykja? Ekki ég.

(Would somebody please think of the children!)

Að láta kippa sér út úr bómullinni

2011-05-29T16:41:00.004Z

Hinn einfaldi, snurðulausi heimur er þægilegur. Öll verkefni eru vel þekkt, óvissa í lágmarki, allir ganga að sínu, vinna, skóli, tónlist, bæjarmálapólitík, fjölmiðlalestur, afþreying, bjórsopi á föstudagskvöldi, að láta veðrið fara í taugarnar á sér, einhvern veginn öll litlu málin mátulega stór fyrir tilveruna.

Nú stefnir í breytingu á þessu hjá mér og minni fjölskyldu. Stefnan er sett á Kanada eftir þrjá mánuði, þá þarf að finna íbúð, læra á kerfið, leita að vinnu með Helgu, koma stelpunum inn í skóla í útlandinu, læra að rata á nýjum stað, aðlagast nýjum venjum og svo framvegis. Við hlökkum óskaplega mikið til þessa árs okkar í útlöndum og vitum að þetta hefst allt á endanum þó við reiknum með einhverjum snurðum.

Það var hins vegar óvæntara að vera kippt út úr bómullinni á Egilsstöðum á mánudagsmorguninn var, þegar ég fékk hringingu um að keyrt hafi verið á dóttur mína.

Síðasta vika verður eftirminnileg, en hún var líklega ein sú erfiðasta í lífi mínu hingað til. Maður þakkar auðvitað lukkunni fyrir að ekki skyldi fara verr, stelpan er óbrotin og öll innri líffræri utan brisins sluppu ósködduð. Já, staðan væri önnur og miklu verri ef jeppahjólið hefði farið einhversstaðar annarsstaðar yfir litla kroppinn.

Eftir rúnt niður á Norðfjörð og uppeftir aftur, í veg fyrir sjúkraflug og þaðan á gjörgæsludeild LS við Hringbraut endaði hún á Barnaspítala Hringsins þar sem hún fékk strax einkastofu með aukarúmi. Þar hefur hún legið með mikla innvortis verki, enda hluti brisins skaddað. Einhverjar blæðingar í kviðarholinu til að byrja með, vökvasöfnun við lungað, hætta á lungnabólgu, sem er sem betur fer liðin hjá.

Ég sleppti vinnunni að mestu leyti þessa viku, hef getað svarað stöku pósti og skrifað stöku bréf en mest hef ég bara hugsað um barnið. Ég hef dvalið hérna hjá henni alla vikuna og sofið við hlið hennar. Í gær komu Helga og Þorgerður suður og nú verða vaktaskipti. Ég sting af austur í fyrramálið og ætla að reyna að vinna upp "syndir" mínar, undirbúa haustið með arftakanum og meistaranum og innrita nýja nemendur.

Það verður ekkert auðvelt að skilja barnið eftir, en ég veit að það er í góðum höndum. Vonandi koma þær mæðgur svo heim innan skamms. Okkur sýnist hún verði að liggja hér a.m.k. í viku í viðbót, líklega eitthvað lengur.

Læknarnir og hjúkrunarfræðingarnir eru mjög ánægðir með hana, þetta gengur allt eftir áætlun, og í raun betur að sumu leyti. Verst er hvað áverkinn er sársaukafullur fyrir stelpuna en við vonum að það taki að lagast. Það er engum hollt að vera lengi á sterkum verkjalyfjum.

Við höfum fengið margar hlýjar kveðjur og þökkum kærlega fyrir þær. Við höfum líka heyrt að það séu einhverjar tröllasögur í gangi meðal barna á Egilsstöðum og þessi pistill er m.a. skrifaður til að kveða þær í kútinn. Við biðjum lesendur að hjálpa okkur við það.

Afskaplega verður maður samt þakklátur fyrir að búa í landi með gott heilbrigðiskerfi. Þegar eitthvað alvarlegt kemur upp á, eins og þetta slys, sér maður hvað þetta kerfi virkar vel. Við verðum ekki vör við kreppuáhrif hér. Það eina sem ég sé hér á spítalanum er að foreldrum er ekki lengur útvegaðar bleyjur á smábörnin, og maturinn... tja, held hann hafi nú ekki verið sérstaklega spennandi fyrir Hrunið heldur...

Góðir framhaldsskólar

2011-05-25T20:25:00.003Z

Veit ekki hvort ég eigi að bera í bakkafullan lækinn. Það var frábær grein á Maurildunum um hvað eigi að telja góðan skóla. Tek undir hvert orð.

Til að undirstrika vitleysuna sem orðin er til við útúrsnúning greinar Pawels (já áttið ykkur á því að stærstur hluti fólks les ekki greinina og gerir sér þess vegna enga grein fyrir fyrirvörunum sem koma vissulega fram hjá honum (já, ég er búinn að lesa greinina)), setti ég upp litla töflu, þar sem ég tek stigin sem Pawel telur og margfalda þau með fjarlægð í beinni línu frá Smáranum, sem ég kýs að túlka lýðfræðilega miðju landsins (og hef engar heimildir fyrir því, það gerir ekkert til).

Hér er semsagt listi yfir bestu skóla landsins, þegar tekið hefur verið tillit til fjarlægðar frá mannlífsnafla landsins:

Ég tek það fram að þetta er sett fram með þeim fyrirvörum að fjarlægð frá miðpunktinum skipti einhverju máli, en það er umdeilanlegt og ekki verður lagt mat á það hér.

Gospel í hæsta gæðaflokki.

2011-04-02T11:17:00.003Z

Ég er staddur í bænum þessa helgi, á síðasta hluta vettvangsnáms raungreinakennara. Svo ánægjulega vill til að einmitt þessa helgi flytur Mótettukórinn ásamt einsöngvurum, Jóhannesarpassíuna hans Bachs.

Eitthvað hef ég nú komið nálægt þessu stykki, (las t.d. stoltur nafn mitt þrisvar í yfirliti yfir flutning verksins í tónleikaskránni), svo ég þekki það vel. Eiginlega of vel. Svo vel að ég hefði líklega getað sungið allt nema sópran- og altaríurnar, já, ég hefði getað sungið bassaaríurnar.

Ég var náttúrulega í Mótettukórnum á háskólaárunum mínum, kynntist Helgu í honum, svo maður hefur miklar taugar til hans.

Við komum í kirkjuna tæpum þremur korterum fyrir upphaf tónleikanna. Fengum samt ekki góð sæti, sátum nokkru fyrir aftan miðju, reyndar fyrir innan súlurnar, svo við sáum ágætlega, en allir sem til þekkja vita hvernig hljómurinn blandast mikið í kirkjunni og fínansar í hinu skemmtilega swingi hjá Bach verða ansi grautarkenndir þegar fjær dregur flytjendunum. Ég leyfi mér að setja spurningamerki við að hægt sé að taka frá marga, marga bekki fyrir fólk á svona tónleikum. Sök sér þó frá séu tekin 5-10 sæti en þetta þótti mér fullmikið.

Flutningurinn var glæsilegur. Kórinn var alveg frábær, mér fannst hann aðeins daufur í fyrsta hluta fyrsta kórsins, Herr, unser Herscher en í b-kaflanum var stillingin komin og allir greinilega komnir inn í stemninguna, eftir það þekkti maður sitt heimafólk, dýnamíkin, textaframburður og áferð söngsins var æðisleg. Jafnvægi milli raddanna var gott og sönggleðin í fyrirrúmi, enda fátt meira gefandi en að syngja þetta frábæra verk.

Einsöngvararnir, Andri, Ágúst, Benedikt, Sigríður og Þóra stóðu sig almennt mjög vel, raddir þeirra henta barokksöng misvel en ég naut þess virkilega að hlusta á þau öll.

Mikið var gaman að heyra í nýjum guðspjallamanni, Benedikt Kristjánssyni, hann á framtíðina fyrir sér.

Maður var bara með gæsahúð allan tímann, það var bara svoleiðis. Þessir 2 ¼ tímar liðu eins og hendi væri veifað. Ætli maður megi segja að maður hafi skemmt sér vel yfir píslarsögunni? Ég gerði það allavega. Fer eflaust til helvítis þegar þar að kemur…

Af hverju ríkisborgararétt?

2011-03-30T21:47:00.003Z

Hvaða rugl var þetta í Kastljósinu í kvöld?

Hvers vegna þurfa menn ríkisborgararétt á Íslandi til að fjárfesta hérna? Það eru engin höft gegn fjárfestingu útlendinga á Íslandi, nema í sjávarútvegi og orkuiðnaði.

Ég gef lítið fyrir skýringarnar sem voru upp gefnar í kvöld.

Ástæðan er önnur tveggja:

1. Að geta fjárfest í auðlindunum, sjávarútvegi og orku, eða

2. Að fá bakdyraaðgang að EES.

Bjóðum fjárfestana velkomna, veitum þeim landvistarleyfi og atvinnuleyfi (eins og við eigum að gera við sem flesta) að eðlilegum formsatriðum fullnægðum.

Leyfum þeim að sanna sig í íslensku atvinnulífi.

Eftir nokkur ár, (a.m.k. fimm til tíu) finnst mér koma til greina að veita þeim ríkisborgararétt.

Ok?

Deiling og niðurhal

2011-03-27T22:57:00.003Z

Kunningi minn tjáði mér um daginn að eina virka íslenska torrentsíðan í dag hafi 27 þúsund notendur. Það er miklu meira en tíundi hver tölvunotandi íslendingur. Þar getur að líta, inn á milli klámefnis, alla nýja ameríska sjónvarpsþætti, daginn eftir að þeir eru frumsýndir, flestar amerískar og breskar bíómyndir löngu áður en þær koma út á diskum á Íslandi, og fljótlega eftir að þær eru gefnar út finnast þær þarna með texta. Þarna má einnig finna myndir frá öðrum málsamfélögum þó í litlum mæli. Eitt sinn rakst kunningi minn meira að segja á rippaða óperu þarna inni.

Þarna kemur mest allt mainstream popp og rokk sem gefið er út, hljóðbækur á ensku og íslensku og svo framvegis. Það er hending ef menn rekast á löglegt efni þarna inni, stöku hiphopari eða rappari notar þetta til að koma sínum lögum á framfæri, annað ekki.

Þetta er bara staðreynd, veruleiki sem er kominn til að vera. Þó sumum slíkum síðum sé lokað poppa nýjar upp um leið. Þær eru hýstar erlendis en stjórnað af íslenskum stjórnendum. IP-sían kemur í veg fyrir að erlendir notendur geti sótt efni þangað, til að spara hið dýrmæta erlenda niðurhal.

Nú hefur verið barist gegn þessum síðum í allmörg ár. Án sýnilegs árangurs. Reynt hefur verið að siða fólk til, t.d. með auglýsingum á undan kvikmyndasýningum og fremst á dvd-diskum. Hver er árangurinn?

Jú, 27 þúsund notendur, hafa eflaust sjaldan verið fleiri.

Warum?

2011-03-18T23:23:00.002Z

Fyrir mér hefur þetta aldrei verið spurningin um að fá nóg af umræðunni eða þreytu á málefninu.

Fyrir mér hefur þetta alltaf snúist um að taka yfirvegaða afstöðu til valkostanna.

Fyrir mér hefur þetta alltaf snúist um samræmi við að axla ábyrgð.

Fyrir mér hefur þetta alltaf snúist um traust á löggjafanum.

Fyrir mér hefur þetta alltaf snúist um að vega og meta kosti og galla, réttara sagt áætla kosti og galla, því ekkert er svarthvítt.

Ég hef oft prófað að snúa málinu á hvolf, hvað segðum við þá?

Ég læt fara óendanlega í taugarnar á mér þegar fólk notar stóryrði eins og vitleysingar, fífl, fávitar um þá sem eru ekki sammála þeim. Það minnir mig hvað maðurinn hefur í raun lítið þroskast frá því t.d. fyrir heimstyrjaldirnar.

Í síðustu þjóðaratkvæðisgreiðslu skilaði ég auðu. Hélt að mun fleiri myndu gera það. Ég ákvað að gera það af því ég ber mikla virðingu fyrir lýðræðinu.

Næst ætla ég ekki að skila auðu. Ég ætla að segja já.

Safnanir

2011-02-19T15:43:00.002Z

Skrýtið.

Nú var/er verið að safna undirskriftum gegn æseif fjögur (eða var það þrjú? George Lucas væri stoltur af þessari seríu...)

Jæja, margir hafa gagnrýnt þessa söfnun. Það þarf ekkert að staðfesta hver skráir inn í þetta, engin skilríki, enginn staðfestingarpóstur, ekki neitt. Auðvitað hefur maður áhyggjur af því að einhver hafi skráð kennitöluna sína þarna inn að manni forspurðum.

Nú ber hins vegar svo við að þegar félagi minn sendi póst á aðstandendur undirskriftarsöfnunarinnar til að athuga hvort hann sé á þessum lista óspurður, þá biðja þeir um skilríki frá honum til að staðfesta að hann sé sjálfur að spyrja.

Þetta er nú eitthvað undarlegt...

Hvað gerir Ólafur?

2011-02-17T11:15:00.003Z

Mæli með því að ef Ólafur vísar nýjum Icesave pakka til þjóðarinnar, drífi ríkisstjórnin sig og skelli fram lögum um fyrningu aflaheimilda, heimild til að boða "kjörna" fulltrúa á stjórnlagaþing og eflaust fleiri góð mál og dembi með í þjóðaratkvæðagreiðsluna. Þá nýttist hún í eitthvað almennilegt.

Og hananú!

Rómarferð 8. dagur, heimferð

2011-01-24T10:56:00.002Z

Vaknað kl 4, sturta, míníbúss kl 4:30. Flugvöllur kl 4:50, vigtun, millifærsla úr töskum í handfarangur, tékkinn, kaffi og súkkulaðikrossant, banani, appelsína, rúta, Ryanair Boeing. Beauvais: Bílstjórinn á míníbússnum sem átti að flytja okkur milli flugvalla tók rangan afleggjara og sentist auka 40 km með okkur en við komumst samt á CDG tveimur tímum fyrir innritun. Vorum heppin með að komast strax að því þegar innritunin hófst, svo við sluppum algerlega við röð, sem byggðist hratt upp fyrir aftan okkur.

Eftir tékkinnið var bara lesið og slappað af. Í Icelandairfluginu á heimleiðinni fékk ég mér þorrabakka fyrir síðustu 10 evrurnar. Það var slappt, ekkert súrt, eingöngu ný sviðasulta, lifrarpylsa, blóðmör, rófustappa, harðfiskur, smjör, flatkökur með hangikjöti og svo rúgbrauð og síld... Tímdi ekki að kaupa mér brennivínssnafs með.

Svo var það bara tollurinn, skyldunammikaup fyrir kennarana, krem og ilmvötn, ein Cask Strength, ein Cava, tyggjó og saltpillur, æ, þið vitið, dæmigert...

Rúta í bæinn. Sviðaveisla á Sunnuflötinni. Fór svo í heimsókn til Þórunnar Grétu vestur á Hjarðarhaga og kaffi og spjall, mjög gaman, sótti sjö stjörnukíkja til Sverris Guðmundssonar hjá Stjörnuskoðunarfélagi Seltjarnarness, fyrir ME og grunnskólana í kringum mig, þeir eru snillingar þessir strákar. Flaug heim á mánudagsmorguninn. Þessari líka dásemdarferð til Rómar lokið og hversdagurinn aftur tekinn við.

Rómarferð 7. dagur

2011-01-22T20:16:00.001Z

Laugardagsmorguninn var fyrsti morgunn ferðarinnar sem ég notaði ekki vekjararklukku. Svaf því til h.u.b. níu. Þá fékk ég stöðuna af þorrablótinu á msn með Helgu. Ég hafði reyndar frétt fyrir nokkrum dögum hverjir fengju Þorrann. Það eru tengdaforeldrar mínir, þau Helga og Magnús og eiga hann fyllilega skilið að mínu mati. Til hamingju með það! Ég fór niður í anddyri um hálfellefu til að borga seinni hluta hótelreikningsins (þurfti að borga hann í tvennu lagi því kortið mitt þolir ekki svona mikla úttekt í einu og ekki virkaði skólakortið). Hinir íslendingarnir voru ekki komnir almennilega á fætur svo ég ákvað að stinga bara svolítið af. Mér fannst vanta aðeins meiri glaðning handa stelpunum svo ég rifjaði upp leiðbeiningar sem ég heyrði með öðru eyranu nokkrum kvöldum fyrr, um hvernig hægt væri að komast í Ipercoop-mollið. Skrapp þangað með lest og strætó, bætti örlitlu við gjafirnar og kom aftur heim á hótel tæplega þrjú. Þá voru hinir íslendingarnir farnir í bæinn. Deginum eyddi ég svo að mestu við vinnu. Áfangalýsingar, kennsluáætlun í lesáfanga sem ég er með og að skrifa þessa ferðasögu. Ákvað að kaupa mér ferskar appelsínur í kvöldmatinn. Hin pólska vinkona mín hafði ámálgað við mig að fá vídeóupptökurnar sem ég hef tekið í ferðinni og það tók mig rúman klukkutíma að skima í gegnum efnið, vinsa frá verklegu brandarana, stríðnina, stælana og fimmaurana svo hún fái bara það sem kemur henni við. Nú er það frá, gögnin komin á lausa diskinn hennar og ég þarf að fara að pakka. Nú klukkan rúmlega 9 eru hinir íslendingarnir ekki enn komnir á hótelið en þau hljóta að fara að detta inn.

Rómarferð 6. dagur

2011-01-22T15:34:00.001Z

Bóndadagurinn, 21. janúar, hófst með því að ég fékk sms að heiman með hamingjuóskum með daginn. Yljaði mér um hjartarætur, nú styttist í heimkomuna. Við ákváðum að afþakka leiðsögn um Róm og fórum á eigin vegum. Við vildum reyna að komast inn í Sixtínsku kapelluna. Það var reyndar svo mikið af útsölum í borginni að hún hafði breyst í fimmtísku kapelluna… djók… Við héldum að það yrði röð en svo gengum við bara beint inn í safnið í Vatíkaninu. Við þóttumst vera listasöguhópur frá Íslandi, til að reyna að fá afslátt en helv.. vörðurinn sá í gegnum okkur. Fullur prís, en það gerði minnst til, safnið og sérstaklega kapellan er ótrúlega áhrifamikið. Dvöldum í kapellunni í ca hálftíma og samtals í tvo tíma þarna í safninu. Því næst átum við á frekar slöppum veitingastað þarna í einni hliðargötunni, ég pantaði mér kálfakótilettu, fékk hana og ekkert með. Noþþíng.

Péturskirkjan og Péturstorgið voru svo næst. Kirkjan er risastór og hvert listaverkið við annað. Við splæstum síðan 5 evrum í að fá leyfi til að hlaupa alla leið upp á kúpulinn. Lóa og Emma bættu reyndar tveimur evrum við og fengu lyftuferð upp hálfa leiðina. Þetta var ágæt áreynsla, líklega rúmlega hundrað metrar upp og annað eins niður. Ofan af kúplinum sást til allra átta, skyggni ágætt, en mistur í grennd. Þegar niður var komið gengum við út að Tíber, sáum yfir til kastalans Sant Angelo, fórum yfir ána og gengum, með viðkomu á kaffihúsi og gelateríu, þar sem ég fékk mér fyrsta og eina ísinn í ferðinni (Kobbi svili minn er nú eflaust ekki ánægður með mig núna), og yfir á Piazza Navona, sem er eiginlega uppáhaldstorgið mitt í borginni. Svo var haldið að Pantheon, þar sem strákarnir fundu loksins rómverskan riddara. Einn þeirra hafði burðast með rófu og eins konar rabbarbara alveg frá því á þriðjudaginn (þetta var farið að lykta fremur illa) svo hann gæti tekið mynd af Rómveskum Riddara sem Réðist inn í Rómarborg og Rændi og Ruplaði Rabbarbara og Rófum. Sú mynd er til, en kostaði okkur nokkrar evrur því kappinn heimtaði þær auðvitað fyrir viðvikið. Nú var opið inn í Pantheon, en svo var ekki 2007, þegar ég var þarna síðast. Fallegt hús, bæði að utan og innan.

Svo var stefnan sett á Fontane di Trevi, en við komumst aldrei þangað. Ástæðan er verslunargatan, Via del Corso, sem skar leiðina. Blinduð af vörumerkjum tókum við sveig á leið okkar og versluðum. Nú fer að verða flókið mál að halda sig innan 15 K markanna, en okkur mun samt takast það! Þegar sex manns fara saman eftir verslunargötu er ekki ólíklegt að leiðir skilji. Svo fór að ég tók lestina aleinn frá Spænsku tröppunum alla leið upp á hótel en hinir komu tveimur tímum seinna. Um kvöldið hittist svo hópurinn, við, spánverjarnir, pólverjarnir og þjóðverjarnir í setustofunni niðri, jöpluðum á súkkulaði og drukkum limoncello og spjölluðum. Þjóðverjarnir áttu síðan flug eldsnemma á laugardagsmorguninn, svo þarna kvöddum við þær. Ég fór að skrifa annála ferðarinnar og allt í einu var klukkan orðin tvö og kominn tími til að fleygja sér.

Rómarferð 5. dagur

2011-01-22T15:32:00.001Z

Þessum þriðja síðasta degi ferðarinnar stóð til að eyða að mestu í Tivoli. Nú þarf ég vonandi ekkert að taka það fram að Tivoli er ekki skemmtigarður heldur borg sem liggur á hæðum hér norðan við höfuðstaðinn. Þar er fallegur kastali frá barrokktímanum með mjög fallegum skrúðgarði með gosbrunnum. Við eyddum þremur tímum þarna, að mestu leyti í garðinum. Margar fallegar styttur og gosbrunnar. Í hádeginu héldum við að við værum að fara að fá okkur pizzu en þá var farangursgeymsla rútunnar opnuð (úti á miðju bílaplani) og það reyndist vera veisla í farangrinum. Við sátum svo á kantsteininum og átum brauð, ólífur, appelsínur, pizzusneiðar og ýmislegt annað smálegt.

Nú var orðið þungbúið, og við að fara að skoða meiri rústir. Um það leyti sem við ætluðum að leggja af stað fór að hellirigna. Rigningin bjargaði okkur frá rústaskoðuninni. Þetta var eiginlega rústabjörgun. Við höfðum fengið nóg af rústum fyrir eina viku. Þess í stað var ákveðið að bjóða upp á þrennt, a) keyra að metró og hleypa okkur í bæinn, b) keyra að metró og hleypa okkur heim á hótel eða c) fara með okkur til Lido, hafnarborgarinnar, og hleypa okkur lausum í verslunarferð. Þjóðverjarnir völdu leið a en allir hinir leið c. Í Lido eru margar búðir og samkvæmt gædunum áttu þær að vera ódýrari en í Róm. Ég fann a.m.k. ágætar gjafir handa stelpunum mínum þarna. Vona að þær passi á þær. Ég varð þó að passa 15 kg markið hjá Ryanair, nenni ekki að lenda í einhverjum vandræðum snemma á sunnudagsmorguninn. Svo var það bara lestin til baka til Vitinia á hótelið.

Klukkan 7:45 (eða 8 eða 8:15, fór eftir við hvern ítalanna við höfðum talað) vorum við svo sótt aftur. Um það leyti sem við lögðum af stað var hálfleikur í leik Íslands og Noregs, allt í járnum, staðan 12-12. Nú var stefnt í bæinn á pizzastað. Allur hópurinn, útlendingar og flestir heimamennirnir mættu, pöntuðu sér pizzu í boði ítalanna. Ég ákvað að fá mér quattro formaggi en fékk eiginlega svona hvítlauksbrauð, án hvítlauksins. Ekki fann ég neinn bragðmun á ostinum og engin var tómatsósan undir. En þetta var auðvitað étið upp til agna eins og annað matarkyns sem ég kemst nálægt. Enn var boðið upp á eftirmat, val milli íss og tíramisú. Ég hafði ekki fengið nóg af tíramisúi og þarna fékk ég líka það besta í gjörvallri ferðinni. Algjör himnasæla. Ég hringdi heim og komst að því að íslenska liðið hafði sett í fluggírinn í seinni hálfleik og tekið Noreg í bakaríið, unnið með sjö marka mun.

Allir voru lúnir þarna, höfðu lítið sofið síðustu nótt. En þarna var komið að kveðjustund fyrir marga ítalina. Þeir voru auðvitað kvaddir með virktum. Skólastjórinn tók við nokkrum gjöfum frá okkur (súkkulaði) og spánverjunum (eitthvað annað en súkkulaði). Þjóðverjarnir og pólverjarnir höfðu afhent sínar gjafir daginn áður. Skólastjórinn hélt stutta tölu og þakkaði sérstaklega henni Toni frá Spáni fyrir gott skipulag. Hún heldur að mestu, ásamt Sigrúnu Árna, utan um verkefnið í heild. Ég er ekki frá því að Marta hin pólska hafi verið svolítið móðguð að fá ekki líka þakkir, því henni fannst hún svo afskaplega dugleg að skipta sér af, og það var rétt hjá henni.

Við vorum svo komin heim á hótelið um miðnættið þetta fimmtudagskvöld. Kærkominn smá lestrartími fyrir svefninn.

Rómarferð 4. dagur

2011-01-22T15:31:00.000Z

Miðvikudagur og lífið í Róm gengur sinn gang. Nú var komið að heimsókn okkar til sumarhallar forsetans, í Castel Porziano. Það svæði reyndist er risastórt friðlýst svæði suðvestan við borgina, nær alla leið út að sjó. Nokkru sunnan við Lido di Ostia, hafnarborgina. Þarna er nokkurra hundruða hektara svæði þar sem gróðurlendi er nokkuð vel varðveitt. Þarna er skógur, furusvæði og fenjar, strandsvæði og dýralíf nokkuð vel varðveitt. Mikið af villisvínum, hindum, hjartardýrum, eikum, runnum, furum, skógarbotni og ég veit ekki hvað og hvað. Strákskrattarnir úr ME geta nú ekki alltaf hamið sig. Eitthvað höfðu þeir sofið lítið um nóttina og einn þeirra dottaði í rútunni. Þegar við fórum út ákváðu hinir að skilja þennan eina eftir um borð. Eftir að við vorum lögð af stað gangandi inni í skóginum föttuðum við Lóa að það vantaði einn. Við lugum því að hinum tveimur að við myndum ganga þarna allan daginn og ekki koma í rútuna aftur fyrr en um kvöldið. Þá runnu tvær grímur á kauðana. Korteri seinna sameinaðist hópurinn og sá sem hafði sofið bara ánægður með hvíldina. Við komum að strandkastala forsetans (sem er ekki Berlusconi, hann er forsætisráðherra, við þurftum semsagt ekkert að hafa áhyggjur af stelpunni í hópnum) og þar fengum við kynningu á svæðinu.

Við aðalkastalann fengum við stuttan túr, m.a. um garðinn. Þar voru appelsínu-, klementínu- sítrónu- og greiptré með þroskuðum ávöxtum. Við tíndum appelsínur og átum. Gott ef þetta eru ekki bestu appelsínur sem ég hef smakkað! Pólsku stelpurnar (sem strákarnir kölluðu bleiknefjur af einhverjum ástæðum) fylltu alla vasa og poka sem þær voru með. Við hin kunnum okkur… mestmegnis…

Hádegismat fengum við í skólanum, afskaplega góðan. Ég held að krakkarnir í skólanum fái ekki svona góðan mat, þetta var örugglega bara gert fyrir okkur, steikt gúllas, poleta, salat með ólífum, (sem voru svo góðar að ég, ólífuhatarinn, borðaði þær með bestu lyst), pastasalat, brauð með hráskinku, soðinni skinku og osti, bitar af parmaosti, ricottaostur og í eftirmat voru niðurskornir ávextir, epli, perur, kíwí, appelsínur og ananas, og svo kremkex sem búið var að strá flórsykri yfir. Eftir hádegið var komið að verkefnatíma og kynningum. Fyrst var nemendunum skipt í fjóra hópa, þvert á þjóðerni og þau gerðu veggspjöld um ýmis konar orkusparnað, umbúðasparnað, olíusparnað og verndun náttúrunnar. Frekar sérstakt, allt eitthvað svona á almennum nótum, s.s. að spara vatnið og spara rafmagnið og svoleiðis… Allt satt og rétt en óttalega mikil selvfölgelíheðer eitthvað… Krökkunum okkar fannst ekki mikið til þessa koma og dunduðu strákarnir m.a. við að finna sér millinöfn til að skrifa á veggspjöldin, s.s „náriðill“ og „drullusokkur“. Ekki var maður sérstaklega stoltur af þessu uppátæki þeirra. Jæja, svo kom loks að kynningunum, þær voru ágætar, svona almennt en strákarnir báru samt af að mínu mati. Þeirra kynning og svo kynning spánverjanna voru „um eitthvað“ en ekki bara kynning á umhverfinu. Í lokin, þegar allir voru orðnir lúnir og komið var myrkur úti, langaði pólska stjórann afskaplega mikið að sýna okkur vídeó frá fundinum í Póllandi. Við sáum einhvern welcoming dance, eitt popplag og svo fólk að planta trjám, allt mjög intressant en klukkan var orðin helvíti margt og allir orðnir dauðþreyttir. Ef við áttum að geta fleygt okkur aðeins fyrir veislu kvöldsins þá urðum við að fara að komast á hótelið.

Um kvöldið var seinna heimboðið. Það var hjá Luciu, fullorðnum kennara í skólanum. Þangað mættu samtals fjörutíu manns og herlegheitin voru ámóta og á mánudagskvöldið, fyrst 14 mismunandi antipasti, salt- og ediklegnar ansjósur, steikar sardínur í raspi, ricotta, klettasalat, blandaður skelfiskur á salatbeði, hráskinka, reykt pylsa, eggjakaka, ólífur, grillað eggaldin og grillaður kúrbítur, parmaostbiti og ferskur mozzarella. Svo primi piatti sem var skelfiskspagettí, þá komu blandaðir sjávarréttir, humar, rækja og smokkfiskur með sítrónu. Því næst kom grænmetislasagna, þá var borið fram svona hart en sætt hvítt bakkelsi (sem ég hef ekki hugmynd um hvað heitir) svo tiramisú og sítrónukaka, limoncello og grappa. Með matnum var hvítt og rautt og bjór og gos og vatn. Það kom okkur á óvart að allt var borið fram á plastdiskum. Ég náði mynd af ruslinu eftir þessa veislu, það voru margir pokar. Svona er að vera í umhverfisverkefni… Kvöldmaturinn er seint. Hann hefst um níuleytið og lýkur ekki fyrr en svona hálftvö. Við vorum komin í rúmið um tvöleytið.

Rómarferð 3. dagur

2011-01-22T00:01:00.003Z

Þriðji dagurinn, þriðjudagurinn í ferðinni hófst á svipuðum morgunmat, skonsu með sultu, en nú höfðum við vit á því að kaupa okkur alvöru kaffi í reseptsjóninni. Við lögðum því næst af stað gangandi niður að lestarstöð, þar sem rúta beið okkar. Hótelið er við svo mjóa götu að ekki er hægt að koma rútunni upp að því. Gerir svo sem ekkert til, göngutúrinn er kannski 6-7 mínútur, bara hressandi. Rútan tók okkur svo nokkru austar þarna sunnan við Róm, að landbúnaðarháskóla „Giuseppe Garibaldi“. Það er heimavistarskóli þar sem ýmsar greinar landbúnaðar eru kenndar, auk almenns náms. Nemendurnir eru 15-19 ára. Við fengum hádegismat í mötuneytinu í skólanum. Þrátt fyrir að ýmis matvæli séu framleidd í skólanum, fengum við fisk. Hann er allavega ekki framleiddur þarna.

Jæja, maturinn var ágætur. Fljótlega eftir matinn var haldið að bænum Ostia Antica, gömlum rústum við sjóinn. Þetta eru rústir frá allt að 385 fyrir krist. Þarna var aldeilis glatt á hjalla hjá okkur. Afi eins nemanda skólans sýndi okkur svæðið, en hann var einn þeirra sem vann að uppgreftri þess á seinni hluta 20. aldar. Ég söng í hálfhringleikahúsi, ecco ridente in cielo! Gerði stormandi lukku. Það er skrýtið hvernig hljómburðurinn er stórkostlegur þegar maður stendur nákvæmlega á réttum stað. Strákarnir í hópnum eru í alveg sérstöku aulahúmorsskapi, og hvað haldið þið, ykkar undirritaður hefur (að hluta til) næstum ekkert þroskast síðan hann var á sama aldri og nær nýjum hæðum í bullinu. Það er allt í lagi, ég þarf ekki einu sinni að horfa upp á þetta fólk á Egilsstöðum á næsta ári, þá ætla ég hvort eð er að vera í öðru landi, ja, eða a.m.k í öðrum landsfjórðungi. Sjáum til...

Eftir þessa fornleifaskoðun (sem er kannski frekar sérhæfing félaga Jóns Inga) var haldið til baka til hótelsins, þar sem fundahöld héldu áfram. Það var mismunandi hvað kennararnir vildu gera, nú var t.d. Litháen dottin út og hvað átti þá að gera með þau verkefni sem þeir höfðu ætlað að taka að sér? Pólsku vinir okkar vildu endilega halda öllu inni en okkur tókst að taka eitthvað út. Alveg nauðsynlegt. Ég sendi tölvupóst heim til félaganna, Arnars og Jóns Inga og þeir brugðust snöggir við og gengu frá stuttri könnun um neysluvenjur ungmenna, sem leggja á fyrir nemendur á næstu vikum. Ég kynnti það fyrir þátttakendunum og þetta er allt að rúlla.

Krakkarnir fengu aftur leyfi til að fara í bæinn, enda annað hvort fullorðin eða næstum því fullorðin. Þegar þau komu til baka höfðu þau lent í skrýtinni lífsreynslu. Stúlkan í hópnum gleymdi töskunni sinni á brautarstöð, fattaði það áður en lestin fór af stað, stökk út til að sækja hana og þegar hún ætlaði aftur um borð lokaðist hurðin. Einn strákanna stakk fætinum út um dyrnar, sem lokuðust á hann og hann missti skóinn sinn. Það varð víst mikið panikk í lestinni, vegfarendur hjálpuðu drengnum sem var nú skólaus á „einari“ löpp. Eftir símtal stukku þeir út á næstu stöð og stelpan kom með skóinn hans með næstu lest. Mikið var hlegið að þessu, svona eftir á…

Á hótelinu átum við kjúkling í raspi, lögðumst fyrir og lásum. Ekki man ég til þess að neitt sérstakt hafi gerst, nema hvað Ísland lenti fimm mörkum undir í fyrri hálfleik gegn Austurríki, ég ákvað eiginlega að hætta að horfa, eftir vídeóspjall heim ákvað forvitnin að ná yfirhöndinni og ég hlustaði á síðustu 20 mínúturnar, (og horfði reyndar á atdhe.net), þegar Björgvin Páll skellti í lás og seinni hálfleikur fór 15-7, samtals 26-23 fyrir Ísland. Þessu hefði maður ekki trúað í hálfleik… Eftir leikinn fórum við svolítið yfir fyrirlesturinn sem strákarnir áttu að halda daginn eftir… Duglegir, strákarnir…

Rómarferð 2. dagur

2011-01-19T14:50:00.007Z

Mánudaginn 17. janúar vöknuðum við fyrir átta. Við áttum að hitta Daniel, einn ítalanna kl 9 á lestarstöðinni í Vitinia, smáþorpinu þar sem hótelið okkar var. Continental breakfast, hvítar seigar bollur (af hverju er ítalskt brauð alltaf svona seigt og þurrt?) með ósöltu smjöri og sultutaui, auk kaffis, sem hafði staðið í venjulegri vatnskönnu í einhverja tugi mínútna, þ.a.l. hlandvolgt og auðvitað hræðilega vont. Þetta reyndist eini morguninn þar sem maður drakk þetta sull. Jæja, eftir það var farið af stað niður á stöð. Á slaginu kl 9 vorum við mætt. Upp kom nokkur reikistefna hvernig við ættum að hafa lestarmiðakaup í þessari ferð. Okkur hafði verið bent á að kaupa klukkutímamiða á eina evru. Við ákváðum að splæsa frekar 16 evrum í vikukort, sem myndi duga þar til við færum heim. Þá þyrfti ekkert að standa stöðugt í miðakaupum. Held að þetta hafi verið rétt af okkur.

Nú var hins vegar komið að fyrsta í óskipulagi. Daniel kom korter yfir níu. Við héldum að við værum þar af leiðandi búin að missa af lestinni og myndum lenda í vandræðum. Svo reyndist ekki vera. Við fórum með lestinni tvær stöðvar til suðvesturs. Mig rámaði eitthvað í að þetta væri sama línan og við fjölskyldan notuðum þegar við bjuggum á Hotel Horribilis við Via di Dragoncello sumarið 2 f.h. (2 fyrir hrun, s.s. 2007). Þegar við komum út á Acilia-stöðinni reyndist þetta auðvitað vera "stöðin okkar" frá því í sumarfríinu. Við tókum svo strætó, og keyrðum auðvitað fram hjá hótelinu og móttökuskólinn okkar er einmitt hverfisskólinn fyrir þetta svæði! Þvílík tilviljun.

Þegar í skólann kom, tæplega kl 10, tók við löng reikistefna í anddyrinu. Því næst var farið með okkur í hátíðarsalinn. Þar biðum við í 20 mínútur. Þá var farið með okkur í skoðunarferð um skólann. Íslenskir skólar eru auðvitað hátíð miðað við þessa, endalaust veggjakrot, og hávaðinn, maður minn!

Hálftíma seinna var okkur plantað í hátíðarsalinn, sem var orðinn hálffullur af börnum á aldrinum ca 10-14 ára. Lætin voru slík og þvílík og kennararnir öskruðu til að reyna að þagga niður í liðinu, með misjöfnum árangri. Fljótlega (sem er auðvitað afstætt orð) hófst móttökuskemmtunin. Tónlistaratriði, aðallega mjög falskt strumpað, nema á píanó, þar var einn nemandi sem spilaði afskaplega fallega. Hljómsveit spilaði m.a. jólasyrpu (frá jólatónleikum fyrir mánuði), sem gerði hvínandi lukku í salnum og allir sungu með Jingle bells og stóðu upp og klöppuðu og stöppuðu og veinuðu og góluðu, annað eins hefur maður varla séð.

Ég náði þessu á vídeó og var þegar búinn að sjá að þegar kæmi að því að klippa það yrðu búnar til tvær heimildamyndir, ein offisíal dokkjúmentarí og svo ein unoffisíal mokkjúmentarí. Hugmyndin þróaðist vissulega næstu daga.

Jæja, eftir tónlistina tók við langt leikrit um heilagan Frans frá Assisi. Margra þátta langt. Leikarar voru ca í 5. eða 6. bekk. Frábær framsögn, enda nemendurnir örugglega strax æfðir í að öskra yfir hávaðann í bekkjarfélögunum. Svo var dansað og sungið fyrir okkur í einn og hálfan tíma. Hvernig í ósköpunum ætlum við í ME að toppa þetta?

Næst var komið að hádegismat (1:30) og við fórum í eina skólastofuna. Hófst þá mikil veisla, með margs kyns mat, pastasalati, samlokum, ávöxtum, grænmetissalati, ólífum (og ég át bara helling af þeim, ætli ég fari ekki bara að borða þær að staðaldri úr þessu). Eitt skrýtið: Á einum bakka voru kexkökur, þið vitið, bara svona tvær kökur með kremi á milli, eins konar óreó. Yfir þær var sprinklað flórsykri og súkkulaðispæni. Frekar skrýtið. Hér er greinilega appelsínutími, allt fullt af appelsínum, mandarínum, greipi og sítrónum um alla markaði. Enda appelsínurnar geekt góðar.

Eftir matinn hófust fundahöld um verkefnið. Þá fóru ítölsku konurnar fyrst að tala. Ekki beinlínis hver í kapp við aðra, heldur meira svona, hver í kross við aðra. Ekki fannst mér mikið koma út úr fundinum, annað en að planið sem við höfðum fengið sent í tölvupósti var greinilega frá einhverju öðru verkefni og þetta lið hafði aldrei séð það áður. Öllu var snúið á hvolf, krakkarnir okkar áttu að flytja erindin sín þarna seinni partinn, en samkvæmt upprunanlega planinu átti það að vera á miðvikudag. Lóa bauðst til að skjótast upp á hótel og sækja minnislykilinn, steinana, blöðin o.s.frv. (klukkutíma ferð að minnsta kosti) en okkur tókst að tala þau ofan af þessu, enda ekki samkvæmt dagskránni.

Þetta var bara einn af ruglingunum, tímasetningar vikunnar voru allar rangar, við fengum nýtt sett, ja, nei, við sömdum þetta reyndar bara þarna á staðnum.

Svo var byrjað að fara yfir punktana, verkefnin sem verið er að vinna. Eða, það held ég... Bæði truflaði tölvupósturinn mig og svo töluðu allir í einu. Ég reyndi að taka nótur eftir besta megni og á einhverja sundurlausa punkta af fundinum. Við Lóa tókum þá drastísku ákvörðun að sleppa krökkunum lausum, vopnuðum korti af metróinu. Þau skiluðu sér upp á hótel á réttum tíma svo þeim var greinilega treystandi. Enda eru þau flest 18 ára.

Þegar fundinum var lokið var okkur skutlað niður á lestarstöð (Acilia). Við Lóa ákváðum að skreppa snöggvast í bæinn, svona til að hafa nú séð eitthvað af þessari borg. Við fengum okkur kaffibolla á Piazza de Popolo (fyrir 5,50 evrur hvor) og síðan gengum við að Spænsku tröppunum og tókum lest til baka. Stutt stopp.

Um kvöldið vorum við sótt á einkabílum og skutlað heim til Cörlu, eins kennarans. Hún og maðurinn hennar, hann Antonio, voru búin að elda allan daginn. Þvílík veisla! Byrjuðum kl 9 á einhverjum kamparískyldum fordrykk, svo antipasti, allt mögulegt, svo pizzasneið, svo lasagna, svo grillað lamb, þá ávextir, svo bakkelsi, loks þunn pizza með nutella, með var rautt og hvítt og vatn og bjór og kók og appelsínusafi og égveitekkihvaðoghvað. Loks grappa og einhver annar bitter. Auðvitað var ég alveg spakur, drakk reyndar fordrykkinn og svo einn bitter í lokin, svona fyrir meltinguna. Við sungum Ríðum, ríðum og svo söng ég líka smá, svona fyrir gamanið.

Hávaðinn í ítölunum var ótrúlegur. Frétti með sms að íslenska landsliðið hafi rassskellt japani 36-22.

Um hálfeitt var okkur svo skutlað aftur upp á hótel af jafnvel svolítið "kátum" bílstjórum, en allir skiluðu sér á hótelið að lokum. Eftir nokkra tölvupósta gekk ég til náða, annar langur dagur framundan.

Rómarferð 1. dagur

2011-01-18T18:46:00.003Z

Sunnudaginn 16. janúar lagði ég af stað í vikuferð á vegum hins evrópska Kómeníusar. Ferðinni var heitið til Rómar. Með í för var kollegi minn, Lóa listakennari, og fjórir nemendur, þrír sem unnu að verkefni um Carbfix, þ.e. að dæla koldíoxíði ofan í jörðina og binda það í kalksteini. Einnig ein stúlka sem sigraði í lógósamkeppni verkefnisins.

Við tókum rútuna frá borginni kl 5 og vorum mætt á völlinn 5:50. Það gekk eins og í sögu að tékka okkur inn og flugið til Parísar var ekkert vandamál, nema hvað það hafði alveg farið fram hjá mér að þeir væru hættir að gefa manni morgunmat í Æslanderfluginu.

Í París áttum við fjögurra tíma stopp, en þurftum að koma okkur á milli flugvalla. Ryanair flýgur ekki frá CharlesdeGaulle heldur sveitavelli 70 km norðan við borgina, við Beauvais. Þegar við komum út um hliðið á CharlesdeGaulle tók klikkaður Grænhöfðeyingur, sem hafði reyndar búið lengi í Frakklandi, við okkur og keyrði okkur milli vallanna. Hann var mjög skrafhreifinn og þau Lóa ræddu saman á frönsku um landsins gagn og nauðsynjar. Hann vildi helst að Le Pen tæki við stjórn í Frakklandi því þá yrði stríðsástand í landinu.

Ballið byrjaði hins vegar þegar við komum að sveitavellinum. Gaurinn lagði við gula línu og við tók reikistefna um greiðslu fyrir aksturinn, en það hafði verið samið um það þegar bíllinn var pantaður. Í ljós kom í smáa letrinu að við yrðum að borga return miðann þarna strax og að auki kasj. Auðvitað var ég ekki með neinar 300 evrur í lausu svo ég hljóp inn í flugstöðina, fann hraðbanka, þorði ekki að reyna að taka út peninga á skólakortið (enda bara innkaupakort) og tók svo út á mitt eigið prívatkort fyrir akstrinum.

Þegar ég kom út var bílstjórinn hins vegar farinn að ógna nokkrum lögreglumönnum sem ætluðu að sekta hann fyrir að leggja ólöglega. Þvílíkt orðbragð, ég skildi meira að segja nokkur orð, (og ég kann bara blótsyrði á frönsku, fyrir utan eina setningu... aukaatriði...) . Ef maður talaði svona við lögregluna á Íslandi myndi tala níumenninganna hækka um einn...

Eftir rifrildi um hvort við ættum að borga báðar ferðirnar eða bara aðra (ég endaði með að borga báðar og vona að mark verði tekið á kvittuninni þegar við förum heim) fengum við okkur smá að borða á litla flugvellinum. Svo vigtuðum við töskurnar því nú var komið að því að fljúga með Ryanair og ekki vildum við lenda í vandræðum með yfirvigt.

Við biðum í týpískri check-in-röð bara til að komast að því að við vorum á vitlausum terminali. Höfðum sem betur fer nógan tíma til að hlaupa yfir á hinn terminalinn, allt gekk að óskum þangað til ég ákvað að kaupa mér slikkerí til að borða meðan við biðum eftir fluginu. Því var auðvitað pakkað inn í innsiglaðan plastpoka sem mátti alls ekki opna fyrr en í Róm. Vesen...

Flugið gekk vel og tveir indælir kennarar tóku á móti okkur á Ciampino. Við vorum komin á hótelið um sjöleytið, þar sem við fengum fyrstu vondu máltíðina, vansoðið pasta með tómatsósu og þunnar svínasneiðar og soðnar kartöflur. Jæja, salatið var gott...

Herbergið mitt var pínulítið, með dass af fúkkalykt, gamalt gormarúm og ef mig langaði að hlaða símann minn eða myndavélina eða tölvuna, þá var bara hægt að hlaða eitt í einu. Og ekkert lesljós á meðan. En það var heitt vatn í sturtunni, hreint handklæði og svo auðvitað þráðlaus nettenging, sem gerði lífið muuun bærilegra.

Enginn HM-leikur þennan dag...

No worries

2011-01-09T12:18:00.003Z

segja Ástralir. Var að lesa um það á bloggi stelpnanna sem fóru þangað suðreftir fyrir tæpum tveimur vikum.

Ég vildi að ég hefði bara no worries. En á einni stuttri yfirferð yfir lendur netsins fann ég a.m.k. fjögur ný áköll um fasisma fyrir Ísland.

Yfirleitt held ég að fólk átti sig ekki á hvað það er að biðja um þegar það biður um utanþingsstjórn og að forsetinn eigi að beita sér í þá áttina.

Tóefl

2011-01-03T14:03:00.003Z

Að panta toefl próf er góð skemmtun.

Þá byrjar maður á netinu, prófar nokkrum sinnum, sendir svo póst því kortinu manns er alltaf hafnað, þá fær maður svar með símanúmeri, svo bíður maður eftir office hours í ameríku, hringir og kemst að því að það er lokað milli jóla og nýárs, svo bíður maður eftir mánudeginum 3. janúar, hringir eftir kl 13 því þá er klukkan orðin 8 í amríku. Þá kemur í ljós að maður á að hafa samband við Holland og hringir þangað. Sem betur fer fyrir lokunartíma þar... Loksins, 10 dögum eftir að gamnið byrjaði, er maður búinn að panta prófið. Nú er bara að bíða eftir 15. janúar og skella sér söðör.

Íþróttamenn að hætta í félögum

2011-01-02T10:36:00.002Z

Nýlega kom í ljós að tveir íslendingar eru að hætta hjá sínum félögum. Búið er að flytja af því fréttir í fjölmiðlum.

Annar hættir hjá Stók og hinn í FH. Nú fara fram slíkar og þvílíkar spekúlasjónir í öllum fréttatímum hvert Stók-gaurinn fer, en minna fer af fréttum af því undir hvaða fána Björn Margeirsson ætlar að hlaupa á næstunni.

Stnjórdnin að springa?

2011-01-01T22:26:00.002Z

Gaman að sjá í annálum ársins í gær hvað ríkisstjórnin hefur verið að springa allt árið. Icesave í fyrra, stjórnin að springa, rifist um ráðuneyti, stjórnin að springa, rifist um efnahagsmál, stjórnin að springa, rifist um niðurskurð í heilbrigðismálum, stjórnin að springa, rifist um esb, stjórnin að springa... Síðast klifaði Kristján Már Unnarsson á því statt og stöðugt í gær að stjórnin hefði ekki skýran meirihluta og hún hljóti að vera að springa.

Andlátsfréttirnar hafa verið ýktar allt árið. Ég vona að svo verði áfram. Ég vona að menn fletti fljótlega upp í orðabók orðunum málamiðlun, orðheldni, samningar, samvinna og að menn læri að horfa á málin frá sjónarhorni annarra en sjálfs sín.

Skrítnar tilfinningar

2011-01-01T01:15:00.002Z

Á tímamótum eins og urðu í kvöld lítur maður til baka og pælir í því hvernig maður hefði kannski getað gert suma hluti betur á liðnu(m) ári(-um). Auðvitað er maður ekki sáttur við allt sem maður hefur tekið sér fyrir hendur og eflaust hefði maður getað gert margt betur og jafnvel öðruvísi. Ég sé hver einustu áramót að ég hefði getað verið duglegri og vandvirkari á liðnum misserum. Og svo ætla ég að standa mig betur á nýbyrjuðu ári.

Gamlársdagur er líklega uppáhaldsdagurinn minn á árinu. Pakkar jólanna eru auðvitað löngu hættir að vera jafn merkilegir og áður, enda erfitt að gefa mér gjafir, ég á allt...

Á gamlársdag er gaman að fylgjast með stjórnmálaumræðunni, t.d. í kryddsíldinni. Nú ber hins vegar svo við að vinstristjórn er við völd og ég er svolítið oggupínu vinstrisinnaður.

Ég verð að játa það að ég varð bara dauðþreyttur á að horfa á þetta í dag, það er erfiðara að hlusta á óvægna gagnrýni þegar maður stendur heldur með þeim málstað sem stjórnin hefur.

En nú horfi ég ekki síður fram á veginn. Framundan eru mörg skemmtileg tækifæri. Eftir tvær vikur rúmar verð ég á leiðinni til Rómar í vikuferð í Comeniusarverkefni skólans. Mjög spennandi. Svo er það haustið með sitt ágæta námsleyfi. Spurning hvort, og hvaða, plön ganga upp. Laugardaginn 15. jan ætla ég a.m.k. í toefl prófið, svo fremi sem mér tekst að borga skrásetningargjaldið (það hefur ekki gengið þegar ég hef reynt). Svo er stærsta spurningin hvort ég fæ inni í háskóla einhversstaðar. Allavega, stefnan er sett út fyrir landsteinana veturinn 2011-2012 þó róðurinn gæti orðið þungur.

Það er hins vegar bara verkefni, ekki vandamál (ennþá)...

Gleðilegt ár Hildigunnur (og mögulega aðrir sem slysast til að lesa þetta...)

Viðbúið

2010-12-11T09:16:00.002Z

Mikið lifandis skelfingar ósköp langar menn að komast aftur að kjötkötlunum. Menn tala um mistök núverandi stjórnvalda að hafa reynt að fá vondan samning samþykktan í fyrra. Gottogvel. Mistök.

Ef engin mistök líðast ættu orðin "Framsóknarflokkur" og "Sjálfstæðisflokkur" tæplega að heyrast nema í setningum í þátíð.

Þú átt vinning!

2010-12-05T10:12:00.002Z

Hver kannast ekki við tölvupósta frá Eurolotto og netfangahappdrættum, um að maður eigi stærðarinnar vinninga, milljónir evra, bara ef maður sendir upplýsingar...

Ég fékk svona póst í vikunni, en hann var ekkert gabb.

Ég fékk semsagt alvöru vinning. Það má meta hann á einhverjar milljónir, í alvöru.

Hildigunnur, (sú eina sem ég veit fyrir víst að les bloggið mitt), þú mátt giska...

Desember

2010-12-04T21:36:00.002Z

Enn og aftur stend ég mig að því að halda að desembermánuður sé á einhvern hátt auðveldari en hinir, því kennslu sé lokið og ekkert sé eftir nema:

frágangur,
fjarvistabögg,
útreikningur einkunna,
prófafyrirlögn,
yfirferð þeirra,
prófstjórn,
skírteinisgerð,
undirbúningur útskriftar,
kennsluskipting vorannar,
leiðrétting fyrir falli,
undirbúningur stundatöflu,
brautskráningarathöfn,
undirbúningur kennslu næstu annar,
kennarafundir,
námskrárvinna,
fundahöld,
innritun nýnema á vorönn
svara eldri nemendum um skólavist.

og þá kemst ég að því að desembermánuður er bara ekkert rólegri en aðrir. Var t.d. að vinna í allan dag en á samt eftir að semja prófin mín, sem verða lögð fyrir á þriðjudag og miðvikudag. Reikna því með því að vinna allan morgundaginn líka. Fyrir utan sitthvorn klukkutímann fyrir og eftir mat, því þá ætla ég að ná síðustu keppnunum í fyrsta skíðaskotfimimóti vetrarins. Eltigangan er líka einna skemmtilegust, ásamt mass startinu.

Ríkisútvarpið slefaði á prófinu

2010-11-20T12:41:00.002Z

Til hvers höfum við ríkisútvarp?

Ríkisútvarp á að hafa ríkt hlutverk í öllum lýðræðislegum ferlum, s.s. kosningum og þess háttar. Nú hefur verið ákveðið að taka upp viðtalsþætti við alla frambjóðendur til stjórnlagaþings. Það var eins gott, því ef það hefði ekki verið gert myndi hrikta í einni helstu stoð þessarar stofnunar.

Hinar helstu stoðirnar væru reyndar til staðar, þ.e. að bjóða upp á útvarps- og sjónvarpsefni sem miðar ekki fyrst og fremst að því að græða péning.

Við getum alveg haft allar sápur á einkastöðvum, er það ekki?

(ja, eða...)

Dévaff

2010-11-11T19:29:00.002Z

svaraði.... kallinu... (sbr Hebba Gumm) úr blogginu mínu um daginn og setti upp vef þar sem maður getur valið sér frambjóðendur. Þar eru 27 spurningar eða álitamál þar sem maður getur stillt af sínar skoðanir. Þetta er til fyrirmyndar. Mér finnst hins vegar ýmislegt vanta í þennan lista. T.d. vildi ég geta valið hvort ég vil yfir höfuð hafa forseta.

Svo finnst mér að maður ætti að geta raðað þessum spurningum í mikilvægiröð. Mér finnst t.d. minna máli skipta hvort fækka eigi þingmönnum örlítið heldur en t.d. hvernig málskotsrétturinn er.

Ég setti mínar áherslur þarna inn og fékk nokkra frambjóðendur sem eru 90% sammála mér. Ég ætla að gera þetta aftur þegar nær dregur kosningunum og skrifa svo upp listann. Með þessu móti get ég kosið algerlega málefnalega og algerlega án þess að kjósa bara fólk sem ég kannast við eða er frægt. Það er nefnilega ekki málefnalegt.

Guffa gól...

2010-11-10T12:54:00.003Z

Lenti í sérkennilegri lífsreynslu í hádeginu. Við vorum að ræða um Önnu Sigurbjörns, systur Jóns Inga samkennara míns og ég nefndi að ég hefði sungið með henni í kór. Þá spurði kona, sem kennir hjá okkur einn áfanga, hvar það hefði verið.

- Í Garðabæ.

- Nú, það hefur þá verið hjá henni Guffu gól.

- Já, þekkir þú hana?

- Já, ég man nú ekki eftir mörgum kennurum úr Laugarnesskólanum, en Guffa gól var alveg frábær, svo drífandi, lífsglöð og skemmtileg.

- Já, einmitt, hún er nebblega móðir mín...

Spörum frekar

2010-11-06T15:50:00.002Z

Ég hef ákveðið að skora á Pál Magnússon að slá af þáttinn Hringekjuna í sjónvarpinu.

Þegar ákveðið var að hætta að bjóða upp á Spaugstofuna á laugardagskvöldum þá fagnaði ég. Fullur þakklætis til þeirra stráka fyrir mörg ár af misgóðri skemmtun og aðdáunar á því hvað þeir héldu lengi út, fannst mér tími til kominn að skipta um. Ég ber vissulega virðingu fyrir þeim eftir allan þennan tíma, alla þessa elju. En stundum er nauðsynlegt að setja punkt.

Í stað Spaugstofunnar kom nýr þáttur, Hringekjan. Þar átti að þvælast út um hvippinn og hvappinn og kanna menningu og stemningu í ýmsum plássum á landinu. Ágæt hugmynd. Það er bara útfærslan sem klikkar. Kötluhlaupin um kaupstaðina eru frekar misheppnuð. Fólkið segir næstum ekki neitt, nema: "já hann Siggi, hann er nú svo góður á gítarinn", og "já hér er gott að búa, svo gott fólk hérna..." Eflaust satt og rétt, en þarf varla að tyggja það upp í sjónvarpinu á præmtæm.

Fólkið sem Gói fær í heimsókn býr undantekningarlaust ekki lengur í plássunum, er flúið, semsagt. Samræðurnar eru mjög misgáfulegar, en sístar eru þó tilraunir spyrils til spurninga. Hin svokölluðu grínatriði eru fyndin í undantekningatilfellum. Brandararnir margnýttir, jafn ófyndnir í hvert skipti (kyssa á bágtið!!!). Ganga fyrst og fremst út á aulaskap, eins konar fíflagangur, missir algerlega marks að mínu mati.

Ari Eldjárn er einna best í þessum þætti. Nær að vera kognitífur yfirleitt. Svo er húsbandið ágætt, söngvarar og lagaval barasta alltílagi.

Nei, ég held að það sé lang gáfulegast að slá þennan þátt af. Það eru fordæmi fyrir slíku. Þegar þættir floppa er þeim enginn greiði gerður að halda bara sínu striki.

Nei, látið hinar misgóðu bíómyndir bara byrja svolítið fyrr, t.d. fram yfir áramót, sparið bara péninginn og nýtið tímann til að undirbúa eitthvað spektakjúlar fyrir okkur í janúar. Þanneigin væri betur farið með almannafé.

Blámann - in memoriam

2010-11-04T21:23:00.003Z

Já, litli páfsi gafst upp aðfararnótt þriðjudagsins. Hann varð bara þriggja og hálfs árs gamall. Það er ekki mikið fyrir páfagauk, innan við fertugt í páfagaukaárum. Hann var, ólíkt nafna sínum, ekki skrafhreifinn gaukur. Lærði aldrei að tala. Reykti ekki og fékk aldrei koníakstár, ólíkt hinum. Hann var alltaf frekar taugaveiklaður og hálfhræddur við mannfólkið. Þegar við hleyptum honum út úr búrinu var hann oft lengi að hugsa sig um hvort hann ætti nokkuð að hætta sér út. Hann átti tvær ástkonur, litlar plastkúlur með bjöllu inn í, og átti margar unaðsstundir með þeim. Í sumar tók goggurinn á honum að vaxa óeðlilega mikið. Í ágúst fórum við með hann til dýralæknis sem klippti 1,1 cm af honum. Goggurinn óx strax hratt og snemma í október klipptum við svipaðan bita af honum.

Blámann veiktist fyrir tveimur vikum. Fór að vagga og skjálfa. Það bráði oft af honum og hann át alltaf, svo við höfðum ekki miklar áhyggjur af honum. Þangað um síðustu helgi. Þá versnaði honum. Á mánudaginn hringdum við í dýralækni og bókuðum tíma á þriðjudagsmorgun. Hann lifði hins vegar ekki af nóttina.

Ég held að tengja megi veikindi hans við ofvöxt á goggi og að hann hafi fengið einhverskonar krabbamein.

Allavega, nú er einu morgunverki og einu kvöldverki færra á heimilinu og engin hætta á að maður vakni við blístur í svöngum fugli snemma á morgnana.

Dæturnar tóku þessu ótrúlega vel, en nú er helst rætt um hvolpa í húsinu.

Hverja ætla ég að kjósa?

2010-11-02T17:11:00.003Z

Þá sem:

útiloka ekki samvinnu við aðrar þjóðir, t.d. í Evrópu fyrirfram.

eru fylgjandi aðskilnaði ríkis og kirkju.

eru fylgjandi persónukjöri til alþingis og sveitarstjórna.

vilja afnema embætti forseta íslenska lýðveldisins.

vilja tryggja að sameiginlegar auðlindir þjóðarinnar verði í eigu þjóðarinnar og framsal eða langtímaleiga á auðlindum verði útilokuð.

vilja tryggja að landið sé herlaust svæði til frambúðar og að samvinna milli þjóða verði aukin, m.a. til að koma í veg fyrir mikinn núning.

vilja tryggja atvinnufrelsi landsmanna, t.d. frelsi til sjósóknar.

hverjir skyldu það svo vera?

Stjórnlagaþing

2010-10-31T20:45:00.002Z

Ég bauð mig ekki fram á stjórnlagaþingið þó fjölmargir hafi komið að máli við mig (les, þýskukennarinn í ME lýsti því yfir í bríaríi einu sinni í hádegismatnum að það væri alveg eins hægt að senda mig eins og hvern annan).

Á listanum er fullt af fólki sem ég tel frambærilegt, bæði fólki sem ég þekki og öðrum sem ég hef lesið eitthvað eftir. Svo er fjöldinn allur af fólki sem ég get ekki hugsað mér að sjá á þessu þingi. Ég er hræddur um að af þeim 25 sem ég vel verði varla nema 3-5 sem komast að. Bara af því þau eru ekki "fræg". Mikið ógurlega líst mér til dæmis illa á þegar einhverjir Séðogheyrtritstjórar setja fram einhvern frægramannalista.

Helst vildi ég fá einhverskonar kompás sem síar út fólk eftir nokkrum ásum, s.s.

um þjóðaratkvæðagreiðslur,
framsal valds til ríkjasambands,
persónukjör/listakjör,
forseta,
aðskilnað ríkis og kirkju,
afstöðu til sameignar þjóðarinnar,
varnarmála,
atvinnufrelsis,

og eflaust fleiri atriða. Þannig gæti kosningin helst orðið málefnaleg. Ég frábið mér að taka þátt í vinsældakosningu.

Í næsta pistli ætla ég að reyna að ræða mína skoðun á nokkrum þessara atriða.

e.s. Til að gæta sannmælis held ég að Sigrún Árnadóttir hafi verið að meina það þegar hún stakk upp á að ég byði mig fram. Allavega var hún til í að skrifa undir stuðningsyfirlýsingu.

Ný áhugamál

2010-10-30T23:20:00.003Z

Það er fremur rólegt í tónlistinni hjá mér upp á síðkastið. Ég hélt reyndar tónleika í sumar með Torvald, hluti af sumartónleikaröð sem hann skipuleggur. Það var mjög skemmtilegt og gefandi. Svo er kammerkórinn í Egilsstaðakirkju að æfa prógramm sem verður flutt um miðjan desembermánuð, jólaskotin blanda. Það er vissulega skemmtilegt en oft hefur meira verið í kortunum hjá manni. Ég er hræddur um að tónleikarnir okkar eigi erfitt uppdráttar í samkeppni við Frostrósir, sem ku uppselt á nú þegar.

En þegar um hægist í tónlistinni taka önnur áhugamál völdin. Ég fór á byssu- og veiðinámskeið í fyrra og er algerlega kominn með bakteríuna. Það er eitthvað svo skemmtilega vúlgar við veiðimennskuna. Ég skaut fjórar gæsir núna í haust, reytti þær og sveið upp á gamla mátann og þær eru í frystinum. Eina tók ég með heim handa mömmu og pabba, enda styrktu þau mig í byssukaupum í september. Ég beið með vopnakaup þar til ég væri kominn með b-leyfið og gat keypt mér hálfsjálfvirka haglabyssu. Sé ekki eftir þeim kaupum og er búinn að fíntjúnna Berettuna mína (ES-100) þannig að félagar mínir á vinnustaðnum eru beinlínis öfundsjúkir.

Mér voru gefnar nokkrar rjúpur fyrir þremur árum og ég eldaði þær á þrettándanum 2008. Þær gerðu svosem ekki rjúkandi mikla lukku hjá fjölskyldunni, en rjúpur eru "aquired taste". Mamma var hins vegar vön rjúpum á jólunum hjá ömmu og afa í Sörlaskjólinu. Mér þætti vænt um að geta fært múttu og pápa nokkur stykki. Það mun ég einhvern tíma gera.

Fyrstu tvær rjúpnahelgarnar kemst ég ekkert í veiðar. Núna býður veðrið ekki upp á veiði og næstu helgi verð ég í Reykjavík. Ég ætla nú samt að reyna að komast eitthvað síðar í nóvember.

Svo verður sótt um hreindýr í febrúar...

Valkostir á Íslandi

2010-10-01T11:48:00.003Z

Í dag verður þingið sett í 139. skiptið. Niðurskurðarfjárlög birt í eftirmiðdaginn. Það mun hrikta enn meir í fúnum stoðum þessarar ríkisstjórnar. Það eru erfiðir tímar framundan.

Hvað gerist?

Ég sé þrennt í stöðunni:
1. Ríkisstjórnin springur og af Bestaflokkshræðslu ná sjálfstæðismenn og samfylking að mynda nýjan meirihluta. Sama ríkisstjórn og í hruninu...
2. Ríkisstjórnin springur og boðað verður til kosninga. Popúlistaframboð sem þykjast hafa töfralausnir á vanda almennings ná árangri og komast til valda með einhverjum hinna flokkanna, síst þó VG eða hvað?
3. Ríkisstjórnin lafir og heldur áfram að reyna að keyra þetta land upp úr skuldaklafanum.

Að mínu mati eru engir kostir góðir en sá þriðji sýnu skástur.

Evran og sveigjanleikinn

2010-04-26T15:13:00.002Z

Það eru sosum engar nýjar fréttir að þjóðfélagið fór á hausinn fyrir einu og hálfu ári.

Nú höfum við fylgst með fréttum af Grikkjum og þeirra vandræðum. Eftir því sem mér heyrðist er ein helsta ástæða þess að þeim gengur illa að finna leiðir til að rétta úr kútnum, sú að hið fasta gengi evrunnar geri þeim mun erfiðara um vik með að aðlagast breyttum aðstæðum.

Við á Íslandi höfum tekið á okkur geysilega kjaraskerðingu með hækkunum á öllu mögulegu og ómögulegu, m.a. vegna þess að gengið hrundi.
Var það ekki bara nauðsynlegt? Var kannski bara ágætt að hægt væri að "leiðrétta" allt verðlag og gengi samfélagsins án stórkostlegra átaka t.d. á vinnumarkaði? Var sveigjanleikinn kannski ekki svo vitlaus þegar allt kom til alls?
Með þessu er ég ekkert að leggja blessun mína yfir kjararýrnunina, ég vil bara benda á að erfiðara hefði verið að stilla kúrsinn upp á nýtt ef vélin væri föst í botni og stýrið fast.

En kannski hefði aldrei farið svona fyrir öllu ef við hefðum þegar verið evruföst, þ.e. ekki hefði verið hægt að spila svona á gengi örgjaldmiðilsins.

Ég held þó að gengisfjárhættuspilið hafi bara verið lítill hluti af vitleysunni sem hér viðgekkst.

Mun meira afgerandi

2010-03-07T00:21:00.002Z

93% er mun hærra hlutfall en ég reiknaði með. Átti von á ca 75%. Og að um 20% myndu skila auðu. Það var ofmat, greinilega.
Ég vona bara að hrunflokkarnir hirði nú ekki völdin í landinu, ég má eiginlega ekki til þess hugsa.
Byltingin fyrir bí?

Úff...

Jæja, rannsóknarskýrslan ætti að hræra upp í þessu.

Atkvæðið mitt

2010-03-03T09:47:00.002Z

Mig langar til að gera grein fyrir atkvæði mínu á laugardaginn, ef svo undarlega vill til að það verði kosið.

Ég ætla ekki að segja eitt stórt feitt nei.

Ástæðan er sú að samningurinn sem þá tæki við, frá því í fyrrasumar er verri en samningurinn sem jáið myndi kalla fram. Því finnst mér heimskulegt að segja nei. Heimskulegt, því allir ættu að vita að neiið þýddi ekki að ég vilji ekki borga! ´
Að mínu viti er ekkert "manifestó" fólgið í því að segja nei.
(Auðvitað vildi ég helst ekkert borga af þessu helvíti. Ég naut líklega ekki góðs af þessu lánsfé frá Bretlandi og Hollandi.)

Ætla ég þá að segja já? Nei, það er marklaust. Sá samningur er hvorteðer ekkert uppi á borðinu, því samninganefndirnar eru víst búnar að nálgast mun betri samning. Já er því marklaust.

Ætla ég þá að sitja heima? Nei, ég ber nógu mikla virðingu fyrir lýðræðinu til að sá möguleiki kemur aldrei til greina.

Þá er bara einn möguleiki eftir (fyrir utan að snýta mér í kjörseðilinn, eða eitthvað þaðan af subbulegra). Það er að skila auðu.
Það mun ég gera.

Súrsæt sósa

2009-12-29T20:36:00.002Z

Gumaði af því á andritinu að ég hefði útbúið súrsæta sósu með kvöldmatnum. Svona fór ég að:

Einn lítill laukur skorinn smátt.
Ein gulrót, skorin smátt.
hálf paprika eða einn mildur (fræhreinsaður) chiliávöxtur.

steikt saman í stutta stund í potti.

100 ml hvítvínsedik,
150 ml vatn,
pínulítil dós af tómatpúrru (eða rúm matskeið),
1 hvítlauksrif smátt saxað (eða bara pressað)
100 g sykur og
1 msk sojasósa (passa, ekki of mikið...)
öllu bætt út í pottin og látið malla svo grænmetið mýkist. (kannski ca 5-10 mínútur)

Loks ein msk af hveiti hrært út í köldu vatni og sósan þykkt.
Voilá, tilbúin!

Þetta er dýrindissósa, þó ég segi sjálfur frá.

Að fá um sig vísu

2009-12-18T08:39:00.002Z

er góð skemmtun.
Arnar Sigbjörnsson samstarfsmaður minn og vinur sendi mér þessa í gærkvöldi:

Tobbi fólki illur er
aldrei göfugt hyggur
grobbi miklu fyrir fer
fráleitt vinur tryggur.

Og þetta eru auðvitað sléttubönd, ef þið skylduð ekki fattaða.

Nýtt fetish

2009-10-23T09:03:00.002Z

Ég er haldinn ákveðnu fetishi. Mér finnst nefnilega gaman að lesa fordómafull öfgaskrif á netinu. Ég fæ einhverja fró við að lesa Jón Val Jensson. Og stundum glugga ég jafnvel í Viðar Guðjónssen. Og fullt af öðru fólki.

Nú er ég búinn að finna nýtt blogg. Þangað stelst ég stundum.

Bíddu bíddu...

2009-10-22T13:53:00.002Z

Sko. Hjálpið mér.

Hvort var Ísland einn stór vogunarsjóður eða eitt stórt pýramídasvindl?

Eða bara bæði?

Einfaldara, hraðara og betra?

2009-10-18T15:53:00.003Z

Keyrði sjöuna á vélinni minni í skólanum í fyrra. Það var RC1, (release candidate). Mjög fljótlega hafði hún étið rúmlega helminginn af vinnsluminninu, mér fannst það ekki einfaldara og það var ekki hraðara. Þess vegna var það heldur ekki betra. Ég skipti aftur niður í xp og setti svo upp ubuntu í dualboot. Ég vona að M$ styðji við xp í nokkur ár í viðbót.

Gamla Ísland all over again

2009-09-25T08:58:00.003Z

Jæja.
Ég hélt allt þetta ár, hingað til að við værum loksins laus við einvígi DO og JÁJ. Davíð væri að mestu hættur, stöku greinar og viðtöl við hann myndu birtast en þau myndu fjara út eins og eftirkippir í jarðskjálfta, (uns ævisagan kemur náttla...) og Jón Ásgeir yrði brátt eignalaus þar sem hann hefur farið verulega óvarlega með veldi sitt og skellt því rækilega á hausinn.
Nú er ljóst að hvorugt þetta mun gerast. Hanaslagur þessara manna, sem hvor um sig stýrir sínu fjölmiðlaveldi, mun upphefjast á ný.
Gvöð, hvað það verður skemmtilegt...

Frábær gömul nemönd!

2009-07-13T21:55:00.003Z

Var að koma af tónleikum hjá Erlu Dóru Vogler, gömlum nemanda og samsöngkonu. Yndisleg stelpa hún Erla Dóra.
Hún er bara komin með þessa boldangsmezzórödd og fer vel með hana.
Hún söng fjölbreytta dagskrá í kvöld, falleg ljóð eftir Ravel og Barber, auk íslenskra sönglaga, m.a. eftir Jórunni Viðar. Hún fór mjög vel með þetta allt saman, var öryggið uppmálað og gaf mikið af sér. Mikil túlkun.
Henni hefur fleytt mikið fram í söngtækni frá því ég heyrði í henni síðast.Hún mótaði sérhljóðana mjög vel og þeir renna ekki saman, maður skildi textann vel. Það hjálpar henni eflaust mikið að hafa fengið mikla þjálfun í framsögn, t.d. þegar hún var í LME og LF í "gamla daga".
Það var helst að stundum mætti hún opna betur á galopnum sérhljóðum, s.s. á a.
Erla hefur svo mikla útgeislun þegar hún syngur. Hún er á hárréttri leið og á örugglega framtíðina fyrir sér.

Takk fyrir mín kæra!

Sumarsælan

2009-07-07T22:09:00.001Z

Maður er orðinn verulega latur að skrifa hingað inn. Á sumrin á maður heldur ekkert að hanga í tölvunni.

Skil ekki

2009-06-21T11:11:00.002Z

Ömurlegur þessi æseif samningur.

Ég skil samt ekki hvernig allir verða æfir af reiði út af honum þegar það sem við komum til með að borga af honum er algert pínöts miðað við það sem kostar að koma íslenska bankakerfinu aftur á lappir. Þar er sukkið.

Til þess erum við að taka hundruð milljarða að láni hjá AGS og vinaþjóðunum, er það ekki?

Skil heldur ekki hvernig menn geta haldið því fram að aðrir en innistæðueigendur hjá æseif þykjast geta sótt verðmæti Landsbankans á undan þeim. Það hljóta að vera skýrar reglur um kröfuröð, er það ekki?

Lokamyndaskammturinn

2009-06-01T00:22:00.002Z

Myndarlegar frænkur (og einn frændi) fermingarstúlkunnar Barnaskarinn sem kom austur. (þ.e. stærsti hlutinn)

Önnur mynd af sama hóp, áður en Þorgerður mætti með Helgu Kolbrúnu og áður en Finnur stakk af út úr rammanum.

Alltaf spennandi hvað kemur úr pökkunum.

Fleiri myndir

2009-06-01T00:18:00.002Z

Organistinn eftir vel heppnað dagsverk.

Kransakakan heppnaðist sérlega vel.

"Barnið" fyrir framan kirkjuna á Kirkjubæ.

Stoltur afinn með barnabörnin. Dyrfjöll í baksýn

Sérlega myndarleg fjölskylda!

Ferming Þorgerðar

2009-06-01T00:13:00.003Z

Ákvað að setja hér inn nokkrar myndir af fermingu Þorgerðar, þar sem smettið er eitthvað hæggengt þessa dagana:
Afinn, organistinn, fermingarbarnið og séra Jóhanna.

Beðið eftir sjálfri fermingunni. Þorgerður og Brynhildur.

Svona er gengið inn kirkjugólfið.

Systur sprella heima í garði.

Gott sei dank

2009-05-06T18:59:00.000Z

für Sat1!

Sjöan

2009-05-06T15:38:00.003Z

Heyrði einhverntíma að nýja M$ stýrikerfið, sjöan, hafi heitið sjöan af því það ætti ekki að taka nema 7 sekúndur að ræsa meðaltölvuna. Sótti í gær release candidate og keyrði upp á vinnutölvunni. Hún er rúma hálfa mínútu að ræsa sig.

Einnig heyrði ég að fullyrt hefði verið að engin ónauðsynleg sörvis yrðu ræst í ræsingu heldur væru þau bara ræst þegar á þeim þyrfti að halda. Það þýðir að stýrikerfið ætti ekki að þurfa mikið minni til að halda sér gangandi. Nýræst tölvan notar samt rúm 640 MB í minni. Engin forrit ræst. XP var venjulega í 230 MB á nýstraujaðri maskínunni.

Tölvusölusamsærið mikla heldur greinilega áfram!

Þrettánda sætið?

2009-05-06T11:30:00.001Z

Samkvæmt Oddschecker er íslenska júróið í 13. sæti hvað vinningslíkur varðar.

Þrjú orð um kosningabaráttu

2009-04-25T07:56:00.000Z

Brennuvargar gagnrýna slökkviliðið.

Vikmörk

2009-04-22T08:56:00.004Z

Ég er alltaf frekar pirraður þegar ég skoða niðurstöður skoðanakannana. Það er nánast aldrei minnst á vikmörk. Meira að segja þó maður kafi í niðurstöðurnar, sbr. þessa glærukynningu frá capacent í morgun. Hefðin segir að rétt sé að miða við 95% öryggismörk. Þessar örlitlu breytingar milli kannana eru algerlega ómarktækar. Líklega er svona 10% líkur á að það sé að marka þær. Það sæist mjög vel ef fyrirtækin birtu vikmörkin inni á súluritunum. Hins vegar er það ekki mjög söluvænlegt fyrir kannendur.

Viðbót: Mér var bent á að í kynningunni eru vikmörkin birt. Ég er því örlítið minna pirraður en í morgun...

Í vikmörkunum sést að breytingar á fylgi flokkanna eru nánast í öllum tilfellum innan við helmingur af vikmörkunum. Skondið er að vikmörk Lýðræðishreyfingarinnar eru hærri en fylgið. Þeir gætu því verið með mínusfylgi...

Að greina aðalatriðin frá aukaatriðunum

2009-04-14T09:42:00.002Z

Svona var þetta:

Árið 2006 vann nefnd að því að gera fjármál stjórnmálaflokka gagnsæjari og síður háð fyrirtækjum, vegna augljósrar hættu á hagsmunatengslum. Þetta hafði fengist í gegn eftir meira en áratugs kröfur stjórnmálamanna af vinstri vængnum (því er hlægilegt að halda því fram að sjálfstæðismenn hafi hér haft forystu, þeir létu undan að lokum). Frumvarp var lagt fram og samþykkt, þar sem sett var hámark á greiðslur frá fyrirtækjum, 300 þúsund kall.

Lögin tóku gildi um áramótin. Nokkrum dögum fyrr var, að frumkvæði Guðlaugs Þórs, ákveðið að leita til valinna fyrirtækja um styrkbeiðni. Guðlaugur hafði samband við háttsetta menn innan FL group og Landsbankans og þeir beðnir að leita eftir styrkjum frá fyrirtækjum. Hæg voru heimatökin. 55 milljónir á silfurfati. Bæði fyrirtækin styrktu FLokkinn um hundraðfalda leyfilega styrkupphæð tveimur dögum síðar.

"Truth is the truth, you can't have opinions about the truth" / Peter Schickele

Meira takk

2009-04-11T21:51:00.002Z

Í ljósi fréttaþrumunnar um styrki til Sjálfstæðisflokksins 2006 langar mig að vita:

Hverjir styrktu flokkinn 2005, 2004, 2003, o.s.frv. aftur til, ca 1949?
Hverjir hafa styrkt aðra flokka? Er eitthvað til í því að sovétmenn hafi styrkt íslenska flokka? Hversu mikið?

Væri öllum steinum velt við kæmi eflaust ýmislegt í ljós. Ég er amk viss um að árið 2006 var ekkert einstakt hvað þetta varðar.

Munum það á næstunni

2009-04-10T08:56:00.002Z

Kosningar snúast vissulega um áform, leiðir og lausnir. Kosningar snúast vissulega um framtíðina. Við sjáum nú þegar, og munum sjá, flokka segjast vilja einblína á framtíðina og hvernig við eigum að vinna okkur út úr vandanum.
En við skulum ekki gleyma því að kosningar eru líka uppgjör við fortíðina. Kosningar snúast nefnilega líka um það hverjir héldu á spilunum síðustu árin og hvernig var spilað úr þeim.

Því megum við ekki gleyma.

Spennandi framhaldssögu lokið

2009-04-06T13:08:00.001Z

Eru ekki allir búnir að fylgjast spenntir með hvernig honum gengur þessum?

Í góðu yfirlæti

2009-04-05T22:15:00.002Z

hjá Stínu mágkonu. Komum suður í dag. Fengum óvenjugott veður mestan part leiðarinnar. Aðeins rigning á Síðunni. Sáum svartan svan við Hvalnes. Fórum í Reynisfjöru í nestistímanum. Kótiletturnar hennar Nigellu gera alltaf lukku í nestinu. Á morgun ætlar fjölskyldan að fá svolitla útrás fyrir innkaupaþörfina, enda ferming framundan.
Svo munum við hitta alla fjölskylduna mína á þriðjudaginn. Hlakka mikið til!
Rennum svo austur aftur á laugardaginn og förum í fermingu á Höfn. Heim um kvöldið og svo sjálf páskahátíðin heima.

Batteríin eru komin upp í 10%. Ná vonandi svona 75% fram á þriðjudag í næstu viku.

Ég verð að fara að hreyfa mig meira...

XP

2009-04-03T21:11:00.001Z

bara eins og vindósið?

Að vera eða vera ekki á fundi Atlantshafsbandalagsins

2009-04-03T20:41:00.003Z

Hvað skyldu sjálfstæðismenn hafa sagt ef Sankti Jóhanna hefði farið á leiðtogafund Nató?

Jú, að hún hefði flúið af landi brott á örlagatímum og sýnt fádæma ábyrgðarleysi með því að að gista á dýrum hótelum í útlöndum meðan þjóðinni blæddi og allt væri að fara til andskotans.

Nei, þess í stað gagnrýna sjálfstæðismenn Jóhönnu fyrir að vera heima og sýna Nató lítilsvirðingu og missa af tækifæri til að væla út af hryðjuverkalögunum.

Svo heyrði ég í morgun einhvern gúbba úr sjálfstæðisflokknum hallmæla því að Steingrímur Joð hafi notað orðið glæsilegt og ekki leiðrétt sig í ellefu daga og breytt orðinu í viðunandi. Gúbbinn vildi meina að Steingrímur hafi logið að þjóðinni. Þetta þykja mér góð tíðindi því það sýnir að sjálfstæðisflokkinum standi ógn af kalllinum og það bendir til þess að Steingrími sé að takast, líkt og sjá má í þættinum sem sendur er út núna, að breyta ímynd sinni aðeins úr því að vera reiði kallinn í að vera ábyrgi kallinn.

Og eru það ekki ábyrgu kallarnir og kellíngarnar sem við þurfum?

Í takt við tíðarandann

2009-04-01T08:03:00.004Z

Í dag, klukkan 10 geta eigendur jöklabréfa komið í sláturhúsið á Egilsstöðum og selt jöklabréfin sín fyrir ungverskar fórintur. Aðeins í dag.

Í dag verða gullkaupendur á Bónusplaninu á Egilsstöðum og vilja kaupa gullrendurnar af verðlausum hlutabréfum.

Í tilefni dagsins fékk ég þessa vísu um mig frá Gísla Ásgeirssyni á www.malbein.net.

Sínum klúðrar svörunum
sífellt rýfur friðinn
er tenórvælið ómar um
Austurland og miðin.

Takk fyrir mig!

Naumt var það

2009-03-30T10:23:00.002Z

Í gær lauk keppnistímabilinu í skíðaskotfiminni. Þær Helena Jonsson og Kati Wilhelm enduðu með jafnmörg stig í heildarkeppni kvenna. Helena lenti í 2. sæti en Kati hefði þurft að ná 5. sæti til að vinna. Hún lenti í 6. sæti. Klúðraði tveimur skotum í síðustu skotumferðinni.
Helena vann þar sem hún hafði unnið fleiri mót á tímabilinu.
Í karlaflokkinum var þetta ekki jafn spennandi. Þar bar norðmaðurinn Ole Einar Björndalen höfuð og herðar yfir aðra, vann með 210 stiga mun. Hann varð í 2. sæti í mass start á eftir Dominik Landertinger frá Austurríki. Björndalen sigraði í eltigöngu og spretti og varð 4. í einstaklingskeppni. Algjör yfirburðamaður í greininni.

Bjarni, við verðum að klára þetta dæmi

2009-03-30T10:22:00.003Z

Nei, í Óðins bænum, ekki klára þetta dæmi!

Spennandi helgi framundan í skíðaskotfiminni

2009-03-25T22:48:00.002Z

Kati Wilhelm og Helena Jonson geta báðar unnið í heildar-einstaklingskeppni kvenna. Það sem flækir málin er að eftir lokakeppnina er slakasti árangur keppenda strokaður út. Helena er með 22 stiga forystu á Wilhelm en eins og staðan er núna þarf Jonson að stroka út 43 stig en Wilhelm einungis eitt.
Úrslitin gætu því ráðist þegar útstrokunin á sér stað. Þannig þarf Wilhelm bara að ljúka þessum þremur umferðum um helgina öllum ofar en í 24. sæti og þá er hún örugg um sigur í heildarkeppninni.
Í hverri og einni undirkeppnanna, þ.e. sprett, eltigöngu og fjöldaræsingu er staðan skýrari. Jonsson á langmesta möguleika á að vinna bæði sprett og fjöldaræsingu, þrátt fyrir útstrokunina.
Staðan í eltigöngunni er nokkuð skýr. Wilhelm er eiginlega búin að vinna. Einungis ef hún lendir undir 6. sæti í lokaumferðinni og Martina Beck verður langt fyrir ofan hana getur Beck sigið framúr.

Uppáhaldið okkar Helgu í kvennadeildinni, hin unga Magdalena Neuner á fjarlæga möguleika á þremur af þessum titlum en til þess þurfa þær Helena Jonsson og Kati Wilhelm að klikka í lokakeppnunum.

Skoða karlana á morgun.
Lokaumferðin fer fram í Síberíu á morgun og fram á sunnudag.

Í Vígastyrs sögu

2009-03-15T21:43:00.002Z

segir af þeim Halla og Leikni sem drepnir voru af berserkjum þegar þeir komu úr gufubaði.
Afrit sögunnar er hér fyrir þá sem vilja kynna sér það. Þarna var lið Fljótsdalshérað svikið um 15 stig í úrslitaþætti Útsvarsins í fyrrakvöld. Og hananú!

Hárrétt ákvörðun

2009-03-13T23:40:00.002Z

Mikið er ég feginn að hafa drifið rútuna fjórum tímum fyrr af stað en stóð til. Nú er ekkert ferðaveður undir Eyjafjöllum og á Mýrdalssandi og lokað um Þrengslin auk Hellisheiðar.

Grátlega nálægt því að vinna í útsvarinu

2009-03-13T22:07:00.002Z

Já, þetta var nú frekar svekkjandi. Bara til að halda því til haga þá hafði ég ekki hugmynd um þessa Katrínu sem var hálshöggvin svo það hefði ekkert græðst á því að hafa mig sem símavin.

Ég var í sjónvarpssal, enda flýttum við suðurferðinni um fjóra tíma. Annars værum við á heiðinni núna, eflaust föst, eða í vandræðum í Þrengslunum, eða að leita okkur að gistingu í Hveragerði. Greinilega rétt ákvörðun í gærkvöldi að flýta ferðinni.

Nú er það bara skíðaskotfimin í sjónvarpinu. Heistaramót. Norðmenn standa sig vel í karladeildinni.

Nú er öll pressan á Gettubeturliði ME sem mætir Tjarnarskóla á morgun.

Bartók

2009-03-07T21:09:00.003Z

Mér hlýnaði um hjartaræturnar þegar Béla Bartók átti þátt í sigri Borgarholtsskóla á Kópavogsliðinu í gettubetur í kvöld. Nú er það bara suðurferð um næstu helgi. Kannski maður fari aðeins yfir nokkur tónskáld með liðinu...

Stærstu taktísku mistök Íslandssögunnar?

2009-03-06T21:35:00.002Z

Nei, kannski ekki alveg.

En stór voru þau.

Mér fannst alger óþarfi að lesa fimm stiga spurninguna eftir að Árborgarliðið gataði á þeirri tíu stiga.

Í lok kvöldfrétta

2009-03-04T19:19:00.001Z

Já, og svo er víst búið að raða á lista hjá einhverjum kommum hinumegin á landinu. Þar er formaðurinn í fyrsta sæti, Þuríður Bachmann í öðru sæti og Björn Valur Gíslason í því þriðja. Snúum okkur þá að einhverju áhugaverðu....

Svona upplifði ég fréttina að minnsta kosti.

Ef þetta hefðu verið úrslit sjalla í Reykjavík, hvernig hefði umfjöllunin verið hjá Boga?

Auðvitað var þetta vinstrimönnum að kenna!

2009-03-03T08:48:00.001Z

Þeir voru nebbla ekki nógu duglegir að gagnrýna og mótmæla...

http://gpetur.blogspot.com/2009_03_01_archive.html#5616478200588067648

Stundum verður maður algerlega orðlaus...

Ask why

2009-03-02T20:08:00.002Z

Ég ætla að taka mér mottó Enrons. Spyrja alltaf hvers vegna.

Undur og stórmerki

2009-03-02T20:08:00.001Z

Sjálfstæðismaður baðst afsökunar á grandvaraleysi. Einn búinn, alltof margir eftir...

Tölvuóhóf

2009-02-15T09:45:00.003Z

Í síðustu viku hélt Orri Smárason, sálfræðingur, ágætan fyrirlestur í ME um tölvuóhóf. Það var frábær fyrirlestur.

Samkvæmt skilgreiningu er ég ekki haldinn tölvuóhófi en mér finnst ég samt eyða alltof miklum tíma með þessu apparati. Tölvan heldur t.d. ekki fyrir mér vöku.

Í eina skiptið sem ég held að ég hafi náð klínísku mörkunum var þegar ég var 13-14 ára og spilaði Football manager á Sinclair Spectrum tölvuna sem bróðir minn fékk í fermingargjöf. Það var nú skemmtilegur leikur. Ég hef aldrei náð upp í leiki á PC, hvað þá PS2 tölvuna sem dæturnar fengu um árið.
Svona er maður nú takmarkaður...

Blogghlé

2009-02-13T23:03:00.002Z

Mikið er ég feginn að vera ekki stjörnubloggari. Það hlýtur að vera mikið álag að þurfa alltaf að blogga eitthvað nýtt á hverjum degi, jafnvel oft á dag.

Þá er betra að leyfa sér að taka hálfsmánaðar hlé án þess að það hafi nokkur önnur áhrif en að lesturinn fellur niður í nokkur innlit á dag.

Só!

Forza Fljótsdalshérað!

2009-02-13T22:48:00.001Z

Sko mitt fólk! Tók þetta. Hringdi í "Boga í sjónvarpinu". Þau voru með nafnið á myndinni en ekki alveg örugg. Úff, þetta var spennandi...

Keppnir framundan

2009-02-13T19:33:00.002Z

Í kvöld er ég símavinur í útsvarinu. Vonandi gengur þeim vel. Akureyringar eru jú með þrusulið. En ég hef fulla trú á mínu fólki.

Í fyrramálið hefst svo heimsmeistaramótið í skíðaskotfimi í Pyongyang í Suður-Kóreu. Fyrst eru það sprettirnir. Stelpurnar byrja kl 7:45. Nú er að sjá hvort maður vaknar. Karlarnir eru svo klukkan 10:15. Svo er stefnan sett í Stafdalinn kl 11. Þurfum að koma heim fyrir 14 vegna fermingarfræðslu eldri dótturinnar.

Hæð yfir landinu?

2009-02-02T08:46:00.001Z

Fallegt spákortið fyrir hádegi í dag.

Bara smá ský á Hólmavík.

Hæglæsir

2009-01-30T19:51:00.001Z

Já, mig grunaði það. Framsóknarmenn eru hæglæsir.

Ótrúlegt!

2009-01-25T11:44:00.002Z

Var að horfa á Magdalenu Neuner klúðra gjörsamlega síðustu skotseríunni í mass start keppninni í skíðaskotfimi. Hún var langfyrst, með 15/15 skot eftir fyrstu þrjá hringina. Svo hitti hún ekki í einu einasta skoti í lokin! Hriiiikalegt!
Hún er einmitt idolið okkar í keppninni. Súrt.

Tilraun til friðþægingar

2009-01-25T10:03:00.000Z

Hef ekki trú á að hún dugi.

Gettubetur

2009-01-19T23:04:00.002Z

Jæja, fyrsta umferðin er afstaðin í Gettu betur þetta árið. Ég er ánægður með spurningarnar hans Davíðs, gaman að spurningunum úr íslensku og hann leitar í margan sarpinn eftir spurningum. Það er minna lagt upp úr þessu hefðbundna, s.s. fornum menningarsvæðum og almennri landafræði og vísindum.

Okkar lið náði nú ekki góðu skori í fyrstu umferð, 15 stigum. Það voru samt frekar erfiðar spurningar í þeirra pakka, auk þess sem þau höfðu ekki tækifæri til að kortleggja spurningahöfundinn, svo langt sem það nær. Þau fengu erfiða andstæðinga í 2. umferð, MÍ, sem átti hörkuviðureign í fyrstu umferðinni og komst áfram sem stigahæsta tapliðið. Við verðum að vona það besta á miðvikudaginn.

En Eva María. Hún verður að passa sig. Hún er með Andreu-heilkennið.

Kommúnistadrullusokkur!

2009-01-02T21:33:00.002Z

Það er frekar pínlegt fyrir hagfræðing úr Seðlabankanum að vera tekinn upp á mynd af mbl.is hótandi að berja stúlku á staðnum. Félaginn var hins vegar með meiri kjaft. Ég er ekki frá því að hagfræðingurinn hafi ekki alveg verið edrú þarna...

Allavega, fróðlegt...

Fjármagnstekjuskattur

2009-01-02T14:57:00.002Z

Hvað ætli margir hafi lent í svipuðu:

Kunningi minn seldi húsið sitt fyrir nokkru og lagði peninginn inn í peningamarkaðssjóð hjá einum bankanna. Í októberbyrjun lokaðist á sjóðinn og félaginn beið milli vonar og ótta til að vita hvort hann væri búinn að tapa öllu húsinu. Þökk sé 200 milljörðunum fékk hann 85% peninganna sinna aftur í lok október. Summan var auðvitað bara lögð inn á veltureikning hans í bankanum. Tapaði semsagt 15%. Eflaust um 2 milljónum.

Jæja, svo núna um áramótin fékk hann greidda vexti á reikninginn. Það var nokkur summa, enda á annan tug milljóna inni á reikningnum.
En um leið var tekinn út 10% fjármagnstekjuskattur af vöxtunum...

Hálffimmbrennan

2008-12-31T13:54:00.003Z

Allir vita hvað við erum íhaldssöm innst við beinið. Engar breytingar takk.

Fyrir nokkrum árum var t.d. ákveðið að keyra börn út í Eiða í 1. og 2. bekk hér á Egilsstöðum. Menn risu upp og mótmæltu. Síðan hefur lítið heyrst um þetta. Allir ánægðir, börnin í "vernduðu umhverfi" á Eiðum og starfið þar hefur verið til fyrirmyndar.

Fyrir tveimur árum ákvað Björgunarsveitin Hérað að færa brennutíma áramótabrennunnar frá 20:30 til 16:30 á gamlársdag. Það var erfitt að fá menn á brennuvakt t.d. meðan áramótaskaupið er og svona.
Allt varð auðvitað brjálað. Fjöldi fólks mótmælti þessu, lýsti óánægju með þetta á netinu (á www.austurlandid.is sem var þá virkur miðill, svo dæmi sé tekið).
Í fyrra heyrðust nokkrar óánægjuraddir, ef maður hlustaði vel.

Nú spurði fólk, verður brennan ekki kl 16:30? og var ekkert að æsa sig yfir þessu.

Mæli með að fleiri staðir á landinu taki þetta upp. Þetta brýtur ekki í sundur kvöldið, þið vitið, maður getur fengið sér rauðvínsglas með kvöldmatnum og notið lífsins án þess að drífa sig í gallann og út að brennu.

Spái því að ekki heyrist styggðaryrði meir út af þessu.

Jæja, nenni ekki að blogga meira fyrr en á næsta ári. Gleðilegt ár, takk fyrir það gamla.
Lifum lífinu með bros á vör á komandi ári og verum góð við okkar nánustu!

Lögga ársins

2008-12-31T00:03:00.003Z

er tvímælalaust Wallander. Búinn að hesthúsa nokkrar bækur á árinu, horfa á nokkrar sænskar myndir um hann og nú í kvöld horfði ég á síðustu myndina í trílógíu BBC og Branagh. Skrefi á eftir. Las bókina í fyrra og var búinn að gleyma henni að miklu leyti. Þetta var tvímælalaust besta myndin af þessum þremur. Mér líður satt að segja ekki sérlega vel eftir þetta. Verð smástund að jafna mig. Óvenjuvel gerður krimmi. Hughrifin minna mig á síðasta þáttinn í fyrstu seríu af Spooks. Verulega eftirminnilegt.
Ég veit að það er nóg af óþýddum Wallanderum til. Framundan er vonandi gott Wallander-ár. Mankell er snillingur.